'احترام و بیعت با افغانستان'؛ نمایشگاهی در پارلمان اروپا

برای نخستین بار یک نمایشگاه گروهی از ده هنرمند افغانستان در پارلمان اروپا، شهر در بروکسل برگزار شده است. نام این نمایشگاه که "احترام و بیعت با افغانستان" است شامل تمامی آثاری است که به موضوعات مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و انتقادی به وضعیت امروز افغانستان پرداخته است.

هدف از برگزاری این نمایشگاه معرفی چهره عاری از جنگ و خشونت افغانستان در اروپا و بین سیاست‌مدارانی است که همواره تمامی آنچه که از افغانستان شنیده یا دیده‌اند به کشتار و انتحار خلاصه شده است.

آثار این نمایشگاه به کوشش شفیق کاکر هنرمند افغان در هلند جمع‌آوری شده و به مدت یک ماه در پارلمان به نمایش گذاشته خواهد شد.

سه زن و شش مرد هنرمند با تکنیک‌ها و سبک‌های مختلف هنری از جمله، مجسمه، ویدئو آرت، نقاشی و انستالیشن پیام مشترکی را به سیاست‌مداران اروپایی رساندند که باری انزجار از جنگ و امید به افغانستان با ثبات و امن است.

از آثاری كه حفيظ پاکزاد در این نمایشگاه به نمایش گذاشته می‌توان به بازنمایی هویت تاریخی کهن افغانستان که مجسمه‌های بودا بخشی از آن بود اشاره کرد، که در زمان حاکمیت طالبان ویران شدند، و چشم‌های درخشان اما خسته شربت گل در چهره مونالیزا به دردهای زن آواره‌ای که در اردوگاه‌های پاکستان پیر شد، می‌پردازد.

آثار شفیق کاکر به گذشت زمان و زندگی بی بازگشت انسان در این جهان می‌پردازد، مرگی که کماکان در کمین نشسته و دوری از وطن و افغانستان خودش را در نقشه‌ای در عقب عینک و کتاب نشان می‌دهد که زندگانی در هجرت را تداعی می‌کند.

من (تهمینه تومیریس) با مجموعه‌ای پرتره از زنانی که در راس حکومت و‌ دولت به عنوان ملکه یا بانوی اول افغانستان بوده‌اند به شکاف تاریخی و سیاسی عمیق زنان در صد سال گذشته و امروز پرداخته است. در این مجموعه به کارکردها، تلاش‌ها و مبارزات زنانه در افغانستان که ثریا طرزی از پیشگامان این راه بود تا کم‌کاری و عقب‌نشینی زنانی چون زینت کرزی در تاریخ سیاسی زنانه افغانستان اشاره شده و آثار او تلفیقی از هنر اسلامی « تذهیب» و برهنگی هستند.

امید شریفی «آرت لردس» با نقاشی‌هایی که مستقیما جنگ، سلاح و کشتار انسان‌ها را به تیغه نقد می‌گیرد، از افغانستان به این جمع پیوسته است. کارهای انتقادی او چنانچه همواره در افغانستان سروصدا به پا می‌کنند و خیابان‌ها و دیوارهای شهر کابل همواره شاهد اثری اعتراضی از او هستند، آمده تا بگوید مردم افغانستان تمامی آنچه سال‌هاست در پی‌اش هستند چیزی نیست جز صلح و امنیت.

ماریا حسین حبیبی چشم دید و خاطرات تلخ و خوش‌اش را از سفر به افغانستان به تصویر کشیده، او به موضوعاتی چون فقر و سرگشتگی مردم در جامعه و کورسوی امید و دلخوشی به آینده را در کارهایش متبلور ساخته است.

شریف عزیزیار استاد سابق هنر در دانشکده هنرهای زیبای کابل با مجموعه بی‌نظیری از مجسمه که تمامی بیانگر سنت و فرهنگ دیرینه مردم افغانستان هستند به این جمع پیوسته بود.

احمد عزیزیار و تواب صافی با مجموعه‌ای پرترت از زنان افغان به دنبال نشان دادن زیبایی‌های زنان افغان نه در برقع بلکه در لباس‌های محلی که بازنمایی فرهنگ اصیل و کهن اقوام مختلف افغانستان هستند در این نمایش حضور دارند.