روزنامه های کابل: سه شنبه، ۱۸ جوزا
دو روز از استعفای امرالله صالح، رئیس امنیت ملی و حنیف اتمر، وزیر داخله (کشور) می گذرد. روزنامه های چاپ کابل امروز هم مطلب اصلی خود را به همین موضوع اختصاص داده اند.
این دو مقام امنیتی روز یکشنبه، ۱۶ جوزا/خرداد، به دلیل "ناکامی" در تامین امنیت جرگه مشورتی صلح در ۱۲ جوزا استعفا کردند.
اخیراً نشست ۱۶۰۰ نفری صلح از طرح آشتی حامد کرز، رئیس جمهوری افغانستان حمایت کرد و از مخالفان خواست که به روند مصالحه بپیوندند.
هشت صبح نوشته که امرالله صالح "خاری در چشم سازمان اطلاعات پاکستان، آی اس آی، بود و "برکناری" او "جشنی به تمام معنی" برای این سازمان بود. به نظر روزنامه، پاکستان از برگزاری جرگه صلح و آن چه پس از آن روی داد، آن چه را می خواست بردارد، برداشت: "عفو تعدادی از عوامل پاکستان از زندان، نادیده گرفتن نقش پاکستان دربرهم زدن امنیت در افغانستان و در نهایت واداشتن دو مقام امنیتی فعال و مدبر به استعفا."
به نظر روزنامه حمله "گستاخانه و متهورانه" به محل برگزاری جرگه صلح کار پاکستان بود و این کشور منظوری جز این نداشت که "با دست پر" از این جرگه برود. به نوشته هشت صبح، پاکستان این حمله را خیلی آگانه طراحی کرده بود و این پیام را به جهانیان رساند که "کلید صلح، امنیت و آرامش در افغانستان در دست پاکستان است و نه در جرگه مشورتی صلح".
ماندگار در مطلبی نوشته که هنوز این پرسش در اذهان باقی مانده که آیا واقعا آقایان صالح و اتمر کناره گیری کردند یا از مقامهای خود برکنار شدند. نویسنده افزوده که هنوز این احتمال مطرح است که آنها از سوی رئیس جمهوری وادار به کناری گیری و حتی برکنار شده باشند.
به نظر نویسنده، مشکلات امنیتی هنگام برگزاری جرگه مشورتی صلح به حدی جدی نبود که این دو مقام امنیتی را مجبور به کناره گیری کند و رئیس جمهوری هم به سادگی کنار رفتن آنها را بپذیرد. ماندگار کناره گیری آنها را "برنامه ای" از سوی حامد کرزی دانسته است.
به تعبیر ماندگار، آقای کرزی تیر خود را به هدف زد و "کنار زدن امرالله صالح به خوبی اجرا شد". به نظر نویسنده، آقای صالح در چند سال گذشته همواره از برنامه های آقای کرزی و به ویژه "ناکامی ادارات دولتی" انتقاد کرده بود.
مقاله ماندگار در ادامه "اختلاف نظر" آقای صالح با رئیس جمهوری در باره آزادی زندانیان مخالفان و نقش پاکستان، مخصوصا سازمان اطلاعات این کشور را در "برکناری" رئیس امنیت ملی افغانستان محتمل دانسته است. با این همه، به نظر نویسنده "حرف و حدیث های زیادی" در باره استعفای آقایایان صالح و اتمر وجود دارد.
وحید مژده در مقاله ای در افغان جرگه نوشته که ظاهر امر چنین می نماید که حنیف اتمر و امرالله صالح به دلیل ناکامی در تامین امنیت جرگه مشورتی صلح "مجبور به استعفا" شدند. اما این تحول سوالهای زیادی را به میان آورده است. به نوشته روزنامه، کشور پیش از این شاهد وقایع بدتر از حمله به خیمه جرگه صلح بود، ولی کسی نه به قصور خود اعتراف کرد و نه کسی استعفا کرد.
در ادامه مطلب آمده که آقای صالح تلاش کرد در سخنانش خود را "شکست خورده یک بازی استخباراتی" نشان دهد، ولی نویسنده به این نظر است که این موضوع قابل تصور نیست که رئیس جمهوری بدون مشورت با خارجی ها تصمیم به پذیرش استعفای این دو مقام امنیتی گرفته باشد.
به نوشته مقاله افغان جرگه، غربی ها با وجود صرف هزینه های میلیاردی برای بازسازی و تقویت نیروهای انتظامی و اطلاعاتی کشور، انتقادهای جدی از "ضعف" این نیروها داشتند. به باور آقای مژده، تغییر در سطح مدیریت وزارت داخله و امنیت ملی در سفر آقای کرزی به آمریکا و بریتانیا مطرح شده بود.
باختر نوشته که استعفا یا آن گونه که به قول روزنامه برخی برکناری امرالله صالح و حنیف اتمر می گویند، حتی احساسات کسانی را بر انگیخته است که بارها از این که برخی به "چوکی (صندلی) چسبیده اند"، به شدت انتقاد کرده اند.
باختر پرسیده که چرا شماری از "هموطنان عادی" از برکناری افراد مشهور و بلندپایه امنیتی نگرانند. به نوشته روزنامه این امر ناشی از تقسیم انسانها به گروه "قهرمانان و نالایق" در نظر برخی ها است. به نظر نویسنده، "مشکلی اصلی" کشور در همین جا است.
سرمقاله نویس باختر افزوده که نه حنیف اتمر، نه امرالله صالح و نه هیچ انسان دیگری نمی تواند به تنهایی امنیت کشور را بهبود بخشد. به نظر نویسنده، "کلید حل معضل امنیتی، ایجاد سیستم امنیتی بیدار، پاسخگو و مورد اعتماد مردم است".
روزنامه افغانستان حملات انتحاری روز دوشنبه، ۱۷ جوزا/خرداد، به یک مرکز آموزشی پلیس در قندهار را "پاسخی روشن، واضح و شفاف" طالبان به فراخوان جرگه مشورتی صلح دانسته است.
مخالفان محل برگزاری این نشست را هدف حمله موشکی قرار دادند و روز دوشنبه سه بمبگذار انتحاری به مرکز آموزشی پلیس در قندهار حمله کردند.
نویسنده پرسیده است که اگر طالبان مانند گذشته به ندای صلح دولت افغانستان پاسخ مثبت ندهند و به حملات انتحاری خود ادامه دهند، در آن صورت چه تصمیمی خواهد گرفت. به نظر روزنامه، به این پرسش در حال حاضر نمی توان "پاسخ قناعت بخشی" پیدا کرد.
روزنامه افغانستان افزوده آنچه که از سیاست ها و کارکردهای دولت در سالهای اخیر فهمیده می شود، این است که عزم لازم را برای مبارزه با مخالفان مسلح از دست داده و فقدان اراده جدی دولت برای مقابله با مخالفان به "ضعف و ناتوانی دولت" نسبت داده شده است. نویسنده افزوده که هیچ مخالفی در حالت ناتوانی طرف مقابل، علاقه مندی خود را به مذاکره اعلام نمی کند.
