روزنامه های کابل: سه شنبه، ۳۰ حمل

حمله یک مهاجم انتحاری به مقر وزارت دفاع افغانستان، در روزنامه های چاپ امروز کابل بازتاب گسترده ای داشته است.

این حمله حوالی ظهر روز دوشنبه (۲۹ حمل/فروردین) با ورود فرد مهاجم به داخل ساختمان وزارت دفاع، دو کشته و هفت زخمی بجا گذاشت و خود فرد مهاجم هم در پی شلیک سربازان ارتش کشته شد.

هشت صبح با لحن طنرآمیزی نوشته که این حمله دو کشته و هفت زخمی بجا گذاشت، ولی خوشبختانه رحیم وردک، وزیر دفاع که کشتن ایشان هدف اصلی این حمله بود، در زمان وقوع این حادثه در ساختمان وزارت حضور نداشت".

روزنامه با اشاره به این که پیش از این حنیف اتمر و امرالله صلح در پی حمله طالبان به محل برگزاری جرگه مشورتی صلح (جوزا/خرداد ۱۳۸۹) از پست های وزارت داخله/کشور و ریاست اداره امنیت ملی "وادار به استعفا شدند"، نوشته که حالا مشخص نیست که آقای وردک هم وادار به استعفا خواهد شد یا نه.

نویسنده افزوده که قیاس بر همین اساس است، اما به دلیل این که مزر میان مجازات و مکافات در کشور مشخص نیست، امکان برخورد "برعکس" با وزیر دفاع وجود دارد.

هشت صبح افزوده که قرار بوده در زمانی یک ساعت پس از وقوع این حمله ژرارد لانگویت، وزیر دفاع فرانسه با همتای افغان خود در وزارت دفاع دیدار و گفتگو کند، اما این حمله خود "همه گفتنی ها را بیان کرد".

ماندگار در تتر نخست خود نوشته: "حمله به دفتر وزیر دفاع واقعا شرم آور است" و تاکید کرده که "مسئولان باید پاسخ دهند که این کار را طالبان انجام دادند یا کسی دیگر". نویسنده افزوده که این حمله در حالی انجام شده که وزارت دفاع و رئیس جمهوری از توانایی بالا و موفقیت های دلگرم کننده ارتش سخن گفته اند.

به نظر ماندگار، حمله به ساختمان وزارت دفاع نشان داد که "هیچ مکان امنی در کشور وجود ندارد و حتی مکان‌هایی که تحت تدابیر شدید امنیتی قرار دارند" هم هدف حمله قرار می‌گیرند و اینک "دشمن به سادگی می‌تواند وارد محرم ترین مکانها و تاسیسات دولتی شود و دست به حمله انتحاری بزند".

این روزنامه در سرمقاله خود با طرح این پرسش که آیا "راز حمله به وزارت دفاع افشا می شود؟"، نوشته که به نظر نمی‌رسد که مهاجم انتحاری جنگ را از ورودی محوطه وزارت دفاع آغاز و بعد به طبقه دوم این ساختمان رسیده باشد. به نظر ماندگار، این فرد به وسیله خودروهای ویژه وزارت دفاع به محل رسیده و به کمک "سازمان اطلاعاتی پاکستان" موفق به رسیدن به هدف خود شده است.

نویسنده پرسیده که اگر این طور نبوده چگونه کارت شناسایی ارتش، کلاشنیکف و کمربند انتحاری به دست مهاجم انتحاری افتاده و او به آسانی وارد ساختمان وزارت دفاع شده است. ماندگار با تاکید بر این که کاری "شرم آورتر از این نیست که وزیر دفاع یک کشور در دفتر کارش مصون نباشد"، نوشته که این باید مشخص شود که چه کسانی باعث شدند تا فرد مهاجم وارد ساختمان وزارت دفاع شود.

چراغ حمله به ساختمان وزارت دفاع را ناشی از "آسیب پذیری نظام از درون" دانسته و نوشته که پیامد نفوذ عوامل "دشمن" در درون دستگاه‌های امنیتی می‌تواند فاجعه‌بارتر از این گونه حملات باشد و نظام را از درون هم آسیب پذیر کند.

نویسنده با تاکید بر این که دستگاه‌های "عریض و طویل" اطلاعاتی و امنیتی در جلوگیری از این گونه حملات "بی‌تفاوت و عاجزند"، نوشته که آنها منابع انسانی و فنی خود را صرف حوادث بعد از عملیات مهاجمان می‌کنند و نه خنثی سازی برنامه‌های "دشمن" پیش از وقوع حوادث.

چراغ افزوده که ضعف اطلاعاتی نیروهای امنیتی از برنامه‌های "دشمن" و نفوذ مخالفان به درون نهادهای "تصمیم‌گیری"، تدابیر دفاعی را بی‌اثر کرده و حالا این نهادها منتظرند که حادثه‌ای اتفاق بیافتد تا خیابان‌ها را ببندند و به شناسایی آثار باقیمانده از عملیات دشمن خود بپردازند.

سرمقاله‌نویس چراغ در ادامه مطلب خود حملات اخیر طالبان به نهادهای امنیتی را "زنجیره‌ای" دانسته و تاکید کرده است که حالا رئیس جمهوری باید کادر رهبری نهادهای امنیتی را بازنگری کند و به رویکرد دفاعی کشور از زاویه‌ای دیگر ببیند و برای رفع ضعف‌های آنها اقدام کند.

اراده نوشته که همزمان با تاکید مقام‌های دولتی بر توانایی بالای ارتش و انتقال مسئولیت تامین امنیت و همچنین گرم شدن صحبت‌ها در باره همکاری استراتژیک افغانستان و آمریکا، "حملات معماگونه مخالفان مسلح دولت گسترده‌تر و پیچیده‌تر" می‌شود.

روزنامه نوشته که مخالفان با حملات انتحاری ابتدا ملک زرین، از افراد نزدیک به رئیس جمهوری را در کنر و خان‌محمد مجاهد فرمانده پلیس قندهار را در دفتر کارش و سربازان ارتش افغانستان و خارجی را در پایگاه ارتش در لغمان هدف حمله قرار دادند و روز دوشنبه در چندقدمی کاخ ریاست جمهوری به منطقه "درجه یک امنیتی" حمله کردند.

به تعبیر اراده، این حملات "زنجیره‌ای" از یک سو مایه نگرانی مردم شده و از سوی دیگر میزان توانایی نیروهای امنیتی را در تامین امنیت "آفتابی‌تر" کرده است. روزنامه افزوده استفاده از اونیفورم ارتش در این حملات، باعث "ناهماهنگی و بی‌اعتمادی" میان نیروهای امنیتی نیز می‌شود ـ چیزی که به تعبیر نویسنده، می‌تواند آسیب‌های جدی به این نیروها وارد کند.

اراده حمله روز دوشنبه به وزارت دفاع را "قدرت‌نمایی طالبان" دانسته و در ادامه سرمقاله خود نوشته که طالبان تلاش دارند که روند انتقال مسئولیت تامین امنیت از نظامیان خارجی به نیروهای امنیتی داخلی را به چالش بکشند و توانایی نیروهای امنیتی کشور را زیر سوال ببرند.

روزنامه افغانستان نوشته که حمله به وزارت دفاع نشان داد که حملات "خونبار طالبان" به مراکز مهم نظامی و اقتصادی در کشور ادامه خواهد یافت و دامنه ناامنی گسترش خواهد یافت و روند انتقال مسئولیت تامین امنیت به نیروهای داخلی با کندی مواجه خواهد شد.

به نظر روزنامه، این وضعیت "برایند سیاست‌های خام و خیال‌پردازانه دولت" است که تحت عنوان "صلح و مصالحه" حواشی امنیت و مطمئنی را در داخل کشور برای حضور و فعالیت مخالفان مسلح دولت به وجود آورده است".

سرمقاله‌نویس روزنامه افغانستان پرسیده وقتی که یک مهاجم انتحاری بتواند با استفاده از اونیفورم و کارت شناسایی ارتش، از موانع و ایست‌های بازرسی عبور کند و خود را به نزدیک دفتر وزیر دفاع برساند، دیگر چه توجیهی برای توانایی و مهارت نیروهای ارتش باقی می‌ماند.

سردبیر روزنامه افغانستان به نقل "گزارش‌های غیررسمی" نوشته که مهاجم انتحاری "سرباز ارتش" بوده که به گونه "فرمایشی و دستوری" وارد نیروهای ارتش شده بوده است. انیس و اصلاح، روزنامه‌های اصلی دولتی هیچ خبر و مطلبی در باره حمله به وزارت دفاع چاپ نکرده و تنها خبر دیدار وزیر دفاع فرانسه با وزیر دفاع افغانستان را چاپ کرده اند و به نقل از آقای وردک نوشته‌اند که ارتش ملی افغانستان علی‌رغم "تلاش‌های مذبوحانه دشمنان مردم افغانستان، توانمندی تامین امنیت را حاصل نموده‌اند".

هیواد، دیگر روزنامه دولتی در سرمقاله خود نوشته که "دشمنان صلح و ثبات" در آستانه آغاز روند انتقال مسئولیت تامین امنیت از نظامیان خارجی به نیروهای داخلی، تلاش دارند که با انجام این گونه حملات این پیام را بفرستند که نیروهای امنیتی توانایی تامین امنیت را ندارند.

این روزنامه ضمن یادآوری این که چگونگی وقوع حمله روز دوشنبه "مایه نگرانی" است، نوشته که فرد مهاجم اونیفورم رسمی ارتش پوشیده بود و پیش از این هم در چندین مورد مهاجمان انتحاری از این گونه لباس‌ها هنگام حمله استفاده کرده بودند.

به نظر هیواد، استفاده از اونیفورم نیروهای امنیتی در حملات انتحاری باید مورد توجه قرار گیرد و مسئولان امنیتی باید خرید و فروش لباس‌ها نظامی در بازار سیاه را ممنوع کنند. روزنامه همچنین تاکید کرده که نهادهای امنیتی باید برای افراد خود کارت‌های شناسایی تهیه کنند که مخالفان مسلح نتوانند کارت‌های تقلبی مشابه به آنها را تهیه کنند.

آرمان ملی حمله به مقر وزارت دفاع را بیانگر "وضعیت بد امنیتی در شهر کابل" دانسته و نوشته که این حمله نشان داد که اکنون به اونیفورم پلیس و ارتش هم نمی‌توان اعتماد کرد، "زیرا دشمن در پشت این اونیفورم‌ها پنهان می‌شوند و در لباس خودی، نیروهای ما را مورد حمله قرار می‌دهند".

نویسنده پرسیده که "مسئولان امنیتی چه نظمی را در نهادهای امنیتی تامین کرده‌اند که حالا دشمن با اونیفورم خودشان به آنها حمله می‌کنند؟" به نظر روزنامه، این امر بیانگر "ضعف‌هایی" است که نشان می‌دهد "دشمن" حالا در میان واحدهای ارتش هم نفوذ کرده است.

نویسنده آرمان ملی در بخشی از مطلب خود به نقل از منبعی که نامش را فاش نکرده، نوشته که مقام‌های بلندپایه وزارت دفاع مانع اجرای حکم رئیس جمهوری در مورد ایجاد دستگاه اطلاعاتی در داخل وزارت دفاع شده اند. به نظر نویسنده، اگر این سازمان ایجاد می‌شد، می‌توانست جلو این حمله را بگیرد.