روزنامه‌های کابل: چهارشنبه ۲۷ قوس

سفر دیوید کامرون نخست وزیر بریتانیا به افغانستان، موافقتنامه امنیتی افغانستان و آمریکا و خشونت با زنان مهمترین عناوین مطالب تحلیلی روزنامه‌های ۲۷ قوس/آذر کابل است.

"ماموریت بریتانیا موفق نبود"

روزنامه<bold><link type="page"><caption> ۸‌صبح</caption><url href="http://8am.af/pdf/8am-1791/8am.pdf" platform="highweb"/></link></bold> نوشته که دیوید کامرون، نخست‌وزیر بریتانیا که برای دیدار با نظامیان کشورش به هلمند آمده بود، گفته است که ماموریت جنگی آنان در افغانستان موفق بوده است.

۸‌صبح می‌نویسد که در سال ۲۰۰۱ کشورهای مختلف از جمله بریتانیا، اعلام کردند که سه هدف عمده را در افغانستان دنبال می‌کنند که عبارتند از مبارزه با طالبان و القاعده، محو کشت، تولید و تجارت مواد مخدر و دولت‌سازی و دموکراسی‌سازی. بریتانیا در کنار این اهداف مشخصا اعلام کرد که می‌خواهد هلمند را به یک ولایت نمونه بدل کند. لندن چیزی حدود ده هزار نظامی در هلمند مستقر کرد، ولی در تامین امنیت این ولایت ناکام ماند.

اما ۸‌صبح افزوده که هلمند هرگز به یک ولایت نمونه در افغانستان بدل نشد و بخش‌هایی از آن هم‌چنان در کنترل طالبان باقی ماند.

۸‌صبح نوشته این درست است که بریتانیایی‌ها در هلمند پول مصرف کردند، وضع را در برخی از نقاط آن مطلوب ساختند و در تامین امنیت بخش‌هایی از آن قربانی دادند، اما به هیچ‌وجه نمی‌توان ادعا کرد که ماموریت نظامیان بریتانیایی در هلمند موفق بود.

با اینهمه، نویسنده ۸‌صبح می‌نویسد کمک‌های مالی و فنی بریتانیا و اجرای پروژه‌های انکشافی در هلمند، فراموش مردم آن دیار نمی‌شود و تردیدی نیست که هلمند امروز با ده‌سال پیش قابل مقایسه نیست و این امر بدون کمک‌های بریتانیا ممکن نبود.

اما و اگرهای موافقتنامه امنیتی افغانستان و آمریکا

روزنامه<bold><link type="page"><caption> افغانستان</caption><url href="http://www.dailyafghanistan.com/" platform="highweb"/></link></bold> پرسیده چرا رئیس جمهور کرزی پس از توافق با مقامات آمریکا روی مسوده موافتنامه و تایید آن از سوی لویه جرگه مشورتی، شرایط جدیدی را برای به تأخیر انداختن امضای این سند مطرح کرد و با پیشنهاد شرایط خارج از چارچوب قرارداد، امضای آن را به تعویق انداخت؟

افغانستان نوشته در ظاهر رئیس جمهوری برقراری صلح، عدم مداخله آمریکا و ناتو در امور انتخاباتی و توقف فوری تلاشی خانه ها را به عنوان پیش شرط امضای پیمان مطرح کرده است؛ اما از اهداف و مقاصد پنهانی رئیس جمهوری نمی‌توان با قاطعیت سخن گفت.

افغانستان افزوده "گمانه زنی ها در مورد اهداف رییس جمهور از آنجا ناشی می شود که مسایل مطرح شده از سوی رئیس جمهوری زیاد با منطق سیاسی منطبق نیست."

افغانستان می‌نویسد با همه مشکلاتی که به وجود آمده، اما امضای پیمان امنیتی با آمریکا اجتناب ناپذیر به نظر می‌رسد. نیازمندی های شدید افغانستان به حمایت های بین المللی و نگرانی از تشدید نا امنی از یک سو و ضرورت حضور آمریکا در منطقه و جلوگیری از برگشت افغانستان به کانون بحران منطقه ای و بین المللی از سوی دیگر، هر دو کشور را ناگزیر می‌سازد، تا درباره امضای موافقتنامه امنیتی از تدبیر، تعقل و خویشتن داری بیشتر کار بگیرند.

"خشونت با زنان را چگونه مهار کنیم؟"

روزنامه <bold><link type="page"><caption> سروش ملت</caption><url href="http://www.mellatparty.org/" platform="highweb"/></link></bold> در تحلیلی نوشته که "در افغانستان بیشترین میزان خشونت ها با زنان را در میان قبایل و گروه های قومی خاص عمدتا در جنوب کشور شاهدیم. البته این به این معنا نیست که در سایر نقاط کشور چنین چیزی را نداریم اما میزان خشونت ها در مناطق مختلف تفاوت دارد. بنا براین برای کاهش خشونت ها علیه زنان باید دراین مناطق بیش از دیگر مناطق کشور توجه صورت گیرد."

سروش ملت می‌نویسد که در نگاه محدود تر و خاص تر بویژه در شرایط کنونی افغانستان عمدتا دو عامل اصلی به خشونت با زنان بیشتر دامن زده است یکی شرایط فکری فرهنگی خاص بر آمده از وضع سیاسی در کشور در ده سال اخیر و دوم ریشه های اعتقادی، سنتی و بومی که در نوع برخورد با زنان از گذشته های دور در افغانستان وجود داشته است.

نویسنده سروش ملت بر این باور است که ممکن است فضای فکری و فرهنگی تازه را با فضای سنتی افغانستان نزدیک تر کرده و از طرفی باور ها اعتقادات و سنت های غلط را نیز با توجه به تجارب امروزی اصلاح کرد و این وظیفه مهم را نهادهای آموزشی، فرهنگی، دینی، اجتماعی و بویژه مطبوعات و رسانه ها به عهده دارند.