روزنامه‌های کابل؛ شنبه ۲۹ جوزا

درگیری بین مرزبانان افغانستان و پاکستان در منطقه مرزی تورخم در شرق افغانستان، باعث شد که این مرز برای ۵ روز بسته بماند. بیشتر روزنامه‌های امروز کابل(شنبه ۲۹ جوزا/خرداد) به پیامدهای این نوع درگیری‌ها برای دو کشور پرداخته‌اند.

روزنامه<bold><link type="page"><caption> اطلاعات روز </caption><url href="http://www.etilaatroz.com/38947" platform="highweb"/></link></bold>نوشته که درگیری‌های اخیر در تورخم موج گسترده‌ای از احساسات ملی‌گرایانه را در افغانستان برانگیخت. اکثریت مردم و جریان‌های سیاسی به‌نحوی به این مسئله واکنش نشان دادند. واکنش‌ها عمدتا یک‌دست بود؛ جنگ و مبارزه با پاکستان.

به باور نویسنده تنها بخش اندکی از واکنش‌ها بر راه‌حل مسالمت‌آمیز این مسئله تاکید کرده بودند. حکومت نیز هرچند بر حل این مسئله از مجاری دیپلماتیک تاکید کرده بود، اما عملا اقدام فوری و جدی را در این زمینه انجام نداد.

نویسنده افزوده که در صورت وقوع جنگ، افکار عمومی در افغانستان به‌شدت طرفدار جنگ با پاکستان است. آیا جنگ در شرایط جاری مطلوب است؟ آیا اساسا افغانستان می‌تواند در برابر پاکستان مقاومت کند و از این نبرد سرافراز بیرون شود؟ با اندکی تامل پاسخ منفی است. هرچند دفاع از تمامیت ارضی و حاکمیت ملی کشور وجیبه‌ای ملی و شهروندی است، اما بازکردن جبهه‌ها‌ی جدید جنگ هرگز به نفع کشور نیست و در شرایط حاضر هیچ ظرفیتی برای راه‌اندازی یک جنگ بزرگ و در نهایت مدیریت و پایان بخشیدن برای آن وجود ندارد.

روزنامه دولتی انیس نوشته که به نظر آگاهان پیشرفت‌های اخیر افغانستان و نزدیکی دهلی نو با کابل سبب تحریک شدن احساسات پاکستان به اقدام نظامی در تورخم شده‌است.

سرمقاله نویس این روزنامه افزوده که حکومت افغانستان مطابق عرف دیپلماتیک می‌خواهد که تشنج به میان آمده در تورخم را از راه دیپلماتیک حل کند و به این باور است هر مشکل که میان افغانستان و پاکستان ایجاد می‌شود به زیان هر دو کشور است و این معضل باید از طریق مذاکره و مفاهمه حل و فصل گردد.

نویسنده پیامد جنگ را برای دو کشور زیان بار خوانده و افزوده که تروریسم و افراط گری از این وضعیت به نفع خود استفاده کرده؛ تهدیدات و مخاطرات جدی برای منافع هر دو کشور به وجود خواهد آورد. دو کشور بیشتر از هر زمان دیگر نیازمند آرامش و ثبات هستند.

روزنامه دولتی اصلاح نیز نوشته که بدون شک، ازدیاد و گسترش تشنج و درگیری غیر از اینکه فاصله‌ها و بدبینی‌ها بین دو ملت و کشور را ازدیاد بخشد؛ درد و آلام مردمان دو کشور به ویژه شهروندانی که در دو سوی خط دیورند زندگی می‌کنند را عمق، ژرفا و وسعت بیشر خواهد داد.

نویسنده تاکید کرده که ادامه این روند باعث ایجاد مشکلات اقتصادی برای مردمان دو کشور شده و باعث بروز مصائب برای شهروندان دو کشور نیز می‌شود.

روزنامه<bold><link type="page"><caption> آرمان ملی</caption><url href="http://www.armanemili.com/detail.php?pid=9162" platform="highweb"/></link></bold> نوشته که افغانستان خود را بخاطر مداخلات بیشرمانه پاکستان در سرنوشت مردمش برای روز‌های بعدی ولی خونین و دشوار آماده می‌کند تا دوره جدیدی از حیات سیاسی خود را دور از تسلط و حکم رانی پاکستانیان تجربه کند. در چنین شرایط، تعیین تکلیف و مسئولیت پذیری کار آسانی نیست.

نویسنده این روزنامه افزوده که درگیری تورخم و ساخت و سازهای جدید ساختمانی پاکستان در انگور اده ولایت پکتیا یا در نزدیکی‌های شمشاد، بحران زا به نظر می‌رسد.

نویسنده افزوده که پاکستان به دو دلیل عمده در افغانستان مداخله می‌کند. اول به این دلیل که افغانستان را به عنوان عمق استراتیژیک خود در مقابل هند تعریف کرده است. ثانیاً از این طریق می‌تواند به منطقه آسیای مرکزی و کشورهای استقلال یافته از اتحاد شوروی سابق دسترسی داشته باشد. این اهداف هم تنها در صورتی امکان تحقق دارد که در کابل دولت همسو و هماهنگ با پاکستان سر کار باشد و به تحقق اهداف پاکستان کمک کند.

روزنامه <bold><link type="page"><caption> ۸صبح</caption><url href="http://8am.af/1395/03/29/pakistan-afghanistan-torkham-war/" platform="highweb"/></link></bold> نیز با اشاره به سفر قریب الوقوع معاون سیاسی وزارت امور خارجه افغانستان به اسلام‌آباد، نوشته که شاید در محور صحبت‌های حکمت خلیل کرزی با پاکستانی‌ها ایجاد یک ساز و کار مناسب برای جلوگیری از تکرار درگیری‌ها نیز شامل باشد.

سرمقاله نویس این روزنامه افزوده که این سفر باید هرچه زودتر انجام شود. برای جلو‌گیری از درگیری در مرزها، نیاز است که نشست‌های سه‌جانبه نظامی‌های ناتو، افغانستان و پاکستان بار دیگر از سر گرفته شود.

از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴ این نشست‌ها برگزار می‌شد.

نویسنده افزوده که بنابراین ایجاب می‌کند که فرماندهان ناتو با فرماندهان افغان و پاکستانی روی میز مذاکره نشسته و نقاط صفر مرزی و فاصله پاسگاه‌ها را تثبیت کنند. نظامیان ناتو، افغان و پاکستانی باید کمیته مشترکی راه‌اندازی کنند تا از تطبیق موافقت‌نامه‌هایی که هدف آن موثریت کنترل مرزها است، نظارت کنند. از آن جایی که کشورهای عضو ناتو بر افغانستان و پاکستان نفوذ دارند، می‌توانند در کاهش تنش‌های مرزی موثر باشند.

روزنامه ویسا نیز در سرمقاله خود نوشته که در این روزها در رسانه‌ها خط دیورند- خط مرزی میان افغانستان و پاکستان- با دیوار برلین مقایسه می‌شود.

به باور نویسنده میان این دو شباهت‌هایی نیز وجود دارد. خط دیورند نیز توسط استعمار برای جدایی دو ملت از هم دیگر کشیده شده و دیوار برلین نیز یک توطئه استعماری بود که یک کشور به دو طبقه توسط این دیوار تقسیم شده بود.