هنر ساختمان به روایت تصویر؛ از ایران تا آبیلس

امسال در مسابقه عکاسی معماری "هنر ساختمان" (The Art of Building) دوازده فینالیست انتخاب شده‌اند. از جزئیات انتزاعی سازه‌ها گرفته تا ساختمان‌های متروک، در نهایت این تصاویر برگزیده شدند.

حسین یونسی، عکاس ایرانی این عکس در توضیح آن می‌گوید: "نگاهی ویژه به معماری با مفهوم عروج. معمار به انسان اندیشیده که چطور هدفش رفتن از فرش تا به عرش است."

عکس مهمت یاسا به دلیل خلاقیت درانتخاب موقعیت راه پله و ناقوس برج،"چشم برج" نامیده شده و در ایتالیا گرفته شده است.

عکس هنکینیگ کیو در مسجد ملی مالزی گرفته شده است. او می‌گوید: "وقتی نور خورشید به داخل این ساختمان می‌تابد، نور و سایه در نمایی رؤیاگونه با هم تلاقی پیدا می‌کنند... این منظره مرا به یاد فیلم Inception می‌اندازد"

هانس ویکمان در مرکز فرهنگی آبیلس در شمال اسپانیا، دوچرخه‌سواری جوان را ثبت کرده است. او موزه را که معمارش اسکار نیه‌مایر است، ترکیب موفقی از جا دادن ساختمان‌های مدرن در یک منطقه صنعتی قدیمی می‌داند.

فرانسیس مله تصمیم گرفت که در این تصویر به بالا نگاه کند. این عکس در یک بنای یادبود فرانسوی گرفته شده که به مناسبت صدسالگی جنگ جهانی اول ساخته شده است.

لیندا فان اسلوبه، عکاس این عکس در مورد این سالن تئاتر در بار-لو-دوک فرانسه می‌گوید: "این سالن تئاتر تاریخی به شکل بیضی ساخته شده است، با صحنه در یک طرف و چندین طبقه و بالکن در اطراف آن... تزئینات این ساختمان بسیار زیباست."

این عکس که رابرت کسوی گرفته بخشی از یک مجموعه بزرگتر به نام "غرب رو به اضمحلال" است. این مجموعه درباره منطقه فرزنو در مونتانای آمریکا است. عکاس می‌گوید:" تصویر نشان می‌دهد که گذر زمان و آب و هوا چه بر سر یک ساختمان متروکه آورده است، ساختمانی که بعد از نقل مکان خانواده‌ها از فرزنو رها شده تا بپوسد."

برج کلیسای سنت اندروز یک ساختمان نئو-گوتیک است که در اواسط قرن نوزدهم در سنگاپور ساخته شده است. آندریان هادیانتو کویی می‌گوید "این برج در محیط اطراف خود باشکوه تمام ایستاده و هنوز هم اصالت خود را حفظ کرده است".

عنوان عکس پتر استاروف "قبرستان قرن بیست و یکم" است که در ریازان روسیه گرفته شده. این عکس سازه نیمه‌کاره یک مرکز خرید را نشان می‌دهد.

تصویر گوو جی‌ هوا ازاین جاده‌ها در گوانگ دونگ چین، "والس تقاطع پل‌ها" نام دارد و از یک هواپیمای بدون سرنشین گرفته شده. او می گوید: "تقاطع این اثر خطوط انتزاعی زیبایی دارد."

یکی دیگر از عکاسان، دمیترو لِوچوک نیز تصمیم گرفته تا برای نمایش رنگ‌ و فرم در دوبی به بالا نگاه کند.

گوتام کامات بمبولکار می گوید: "لوله‌های کابل‌کشی یک ایستگاه قطار در نیویورک که از بالای سرم عبور می‌کند، الگوی ترسناکی ساخته که حس بیهوشی را القا می‌کند... این لوله‌ها از ورودی به انتهای بی‌نهایت می‌روند، مانند غاری ترسناک که ساخته دست بشر است."