برنامه تفریحی تاجیکی، 5 مارس

درود به علاقمندان برنامه تفریحی تاجیکی.

در برنامه این هفته مطالب زیر را برای شما آماده کرده‌ایم:

نخست آهنگها و مصاحبه بنیامین و ولی، آوازخوانهای جوان را، که یکی از ایران و دیگری از آلمان برای اجرای برنامه کنسرتی به دوشنبه آمده‌اند، می‌شنویم.

بعداً می‌رویم به مهمانی گروه “سما”،

سپس در خیابانهای دوشنبه مزاحم مردم می‌شویم و می‌شونویم، که آیا آنها 8 مارس را جشن می‌گیرند یا نه.

بنیامین

بنیامین بهادری، خواننده موسیقی پاپ ایرانی، 28 سال دارد و در تهران متولد شده است. وی می‌گوید، که از آوان کودکی به موسیقی علاقه زیادی داشت.

وی نزده‌ساله بود، که گیتار را آموخت و آهسته-آهسته وارد جهان موسیقی شد. از مهمترین آلبومهای وی “گلهای رنگین‌کمان برای کودکان”، آلبومهای 85 و 88 بوده است.

به سؤال من، که آیا قبل از آمدنش به تاجیکستان در مورد هواداران تاجیکی‌اش اطّلاعی داشت، گفت: “اطلاعات تاریخی و جغرافیم خیلی خوب است و حدّ اقل راجع به منطقه معلومات کافی دارم و در مورد تاجیکان و تاجیکستان البتّه که یک زمره اطّلاعاتی دارم.”

بنیامین در مورد آلبومهایش، که یکی 85 و دیگری 87 نامگذاری شده‌اند، می‌گوید، که هیچ دلیل خاصی برای چنین نامگذاری شدن آلبومهایش وجود نداشته است.

به قول او: “نباید ما، خواننده‌ها، اولویّت یک آهنگ را برای علاقه‌مندانمان نشان دهیم و اسم یک آهنگ را انتخاب کنیم به عنوان اسم آلبوم. بگذار، مردم هرچه که دلشان خواست، از این آلبوم گوش بدهند و محبوبترین آهنگ را نیز آنها انتخاب کنند.”

آلبوم 88 از بنیامین بهادری هنوز از نخستین روزهای منتشر شدنش توجّه همگان را به خود جلب کرده است.

این آلبم 17 قطعه دارد و در سراسر دنیا به طور همزمان منتشر شد. آلبوم 88 بنیامین یکی از پُرفروشترین آلبومهای تاریخ ایران شد و بیش از دو ملیون نسخه به فروش رفته است.

بنیامین یکی از دلایل اصلی موفقیّت این آلبومش را "ترکیب بین سادگی و تکنیک" می‌داند.

وی گفت: “خیلی خوشحالم، که پیش شما هستم، پیش همزبانهایم هستم و امیدوارم، که برنامه خوبی برای شما داشته باشم...”

ولی

ولی حجازی سال 1986 از پدر و مادری هراتی در شهر مشهد ایران تولد شده است. در آوان خردسالی خانواده او به آلمان مهاجرت کردند و او حالا در آلمان زندگی می‌کند. تنها آلبومی، که ولی سال 2007 انتشار داد، “After love” یا “بعد از عشق” نام دارد.

ولی در صحبت با ما گفت، که از دره زیبا منظر ورزاب و قلعه حصار دیدن کرده است. به گفته ولی، او مفتون شهر زیبای دوشنبه شده است.

وی افزود: “من اصلاً فکر نمی‌کردم، که شما در چنین یک شهر زیبایی زندگی می‌کنید. البتّه، من تعریفهای شهر زیبای شما را زیاد شنیده بودم و همچنین از مهمان نوازی مردم تاجیک. امّا آنچه که من به چشم خودم دیدم، بالاتر از تصوّرات من بود.”

پدر و مادر ولی از فارسی‌زبانان شهر هرات افغانستان هستند و هر دو با موسیقی آشنایند و در شکوفایی استعداد ولی در هنر موسیقی و آوازخوانی نقش مهمّی داشته‌اند.

همچنین، به گفته ولی، مرحوم نصرت پارسا، هنرمند معروف افغان، نیز در آموزش موسیقی به ولی بسیار کمک کرده و یکی از تشویق کننده‌های اصلی او در این راه بوده است

اطّلاعات بیشتری را می‌توانید در مورد مطالب برنامه این هفته‌امان با ناخن زدن این سطر آبی پیدا کنید.

8 مارس روز مادران

8 مارس را در سابق اتّحاد شوروی همچون روز بانووان جشن می‌گرفتند و در این روز تمام کار خانه، چه پختن غذا و چه تمیز کردن خانه بر دوش پسران و مردان بود.

در روز 8 مارس مردها برای مادران و خواهران و خانمهای خود تحفه می‌گرفتند.

سال گذشته امامعلی رحمان، پرزیدنت کشور، روز 8 مرت را "روز مادران" عنوان کرد. در عرفه تجلیل از این روز من در خیابانهای دوشنبه نظر مردم را گرفتم، که آیا هنوز هم 8 مارس را جشن می‌گیرند یا نه؟

راستی، هم‌صحبتان من، چه خانمها و دختران جوان و چه مردها و جوان‌پسران، همگی می‌گفتند، که 8 مارس جشن بانووان و مادران است.

همگی بر این نظر بودند، که ما نه باید به خاطر آن که این جشن زمان شوروی بوده است، از آن دست کشیم. البتّه، بودند آنهایی، که می‌گفتند، که نه، این جشن ما، مسلمانها، نیست، امّا تعداد آنها اندک بود.

روزهای 6 و 7 مارس در در کاخ “باربد” برنامه کنسرتی بنیامین، آوازخوان محبوب ایرانی، و ولی، آوازخوان جوان افغان مقیم آلمان، برگزار شد. یک روز قبل از برگزاری این برنامه در مهمانخانه “استقلال” در شهر دوشنبه صحبتی داشتم با بنیامین و ولی.

گروه "سما"

روز شنبه در تالار هنرستان ه ملّی تاجیکستان برنامه کنسرتی گروه فلکلوری “سما” برگزار شد. روزی قبل از این برنامه صحبتی داشتم با شنبه ممدگمینف، رهبر گروه “سما”.

نخست از هدف برگزاری این برنامه از او سؤال کردم. آقای ممدگمینف می‌گوید: “ما چندین برنامه‌ها در کشور و خارج از آن در آمریکا و اروپا اجرا کردیم. هدف اصلی از اجرای این برنامه در هنرستان ملّی آن است، که توانسته باشیم هرچه بیشتر توجّه دانش‌آموزان و استادان هنرستان را به موسیقی مردمی بدخشان جلب کنیم."

به گفته آقای ممدگمینف، نه در هنرستان و نه در دانشکده هنرهای زیبا موسیقی مردمی بدخشان به حدّ کافی آموخته نمی‌شود.

این در حالیست که وی می‌گوید موسیقیهای “مقام” و “فلک” در هنرستان و در دانشکده هنرهای زیبا در سطح خیلی بالا آموخته می‌شود.

از آقای ممدگمینف علّت تدریس نشدن این نوع موسیقی را پرسیدم. وی دلیل در دانشکده هنرهای زیبا و در هنرستان تدریس نشدن موسیقی مردمی بدخشانی را کمبود استادان صاحب‌تجربه می‌داند.

وی افزود: “دانندگان اصلی این موسیقی مردمان عادّی هستند و اکثراً امروزها بازنشسته شده‌اند. چند نفر دیگر با این جهان پدرود گفته‌اند. اگر ما امروز از آنها نازکیهای این نوع موسیقی را ناموزیم و میان جوانان بیشتر تشویق نکنیم، فردا دیر خواهد شد.”

همچنین، نظر و پیشنهادهای خود را می‌توانید به امییل zevarshoh@bbc.tj به ما بفرستید.