روزنامه های تهران، با ترامپ چه کنیم؟
- نویسنده, مسعود بهنود
- شغل, روزنامه نگار
- منتشر شده در
روزنامه های امروز صبح تهران، شنبه ۲۲ آبان همزمان با انعکاس مراسم پایانی نمایشگاه مطبوعات مهم ترین ستون های خود را به بحث در این باره اختصاص داده اند که با ترامپ و دولت وی چه باید کرد. در همین مقالات پیش بینی هایی درباره نحوه رفتار رییس جمهور منتخب آمریکا با توافق های برجام به چشم می آید. هر دو جناح سیاسی کشور یکدیگر را از اطمینان کردن و دل بخشیدن به تحولات آمریکا برحذر داشته و در عین حال پیش بینی کرده اند که دولت آینده آمریکا چنان که دونالد ترامپ در مبارزات انتخاباتی خود گفت برجام را پاره نخواهد کرد.
روزنامه های اصولگرا و تندرو با عکس ها و تیترهایی درباره تظاهرات ضد ترامپ در آمریکا آن شورش یکپارچه مردم آمریکا و نشانه به گل نشستن کشتی دموکراسی توصیف کرده اند.
منبع تصویر، جوان
ترامپ آنها و ترامپ ما
احمد غلامی در سرمقاله شرق نوشته: اگر احمدی‌نژاد با شعارِ آوردن نفت بر سر سفره مردم و «ما می‌توانیم» روی کار آمد، ترامپ نیز با ترجمانِ کم‌وبیش همین مفهوم به کاخ سفید راه یافت. ترامپ و احمدی‌نژاد در یک نکته، اشتراک روش دارند. آنان جاعلان رؤیای مردم سرزمین خویش‌اند. ترامپ در کار جعل رؤیای آمریکایی و احمدی‌نژاد، کابوسِ به انتها‌رسیده این رؤیاست.
"نامزدی مهندس غرضی و انتخابات آمریکا - طرح شهرونگ ترامپ رؤیای نشأت‌گرفته از نشئه پول است، آن‌هم نه برای مردمی مثل همه مردم دنیا که پول را دوست دارند، بلکه برای مردمی که همه مردم دنیا چون آنان پول را دوست دارند. پس رأی‌دادن به ترامپ بی‌دلیل نیست. میلیاردِری که تجسم و تجسد رؤیای آنان است؛ همان‌گونه‌که احمدی‌نژاد بود. مردی ساده‌پوش با خلوص جعلی که توانست یک‌شبه ره صدساله برود، با این داعیه که حق مردم را از زراندوزان زمانه‌اش خواهد سِتاند."
سرمقاله شرق در نهایت به این جا رسیده که: همان‌گونه‌که رأی احمدی‌نژاد از آسمان نبارید، رأی ترامپ را هم باد با خود نیاورده است. مردماني وجود دارند که چون اشباح مسخ‌شده از رؤیاهای خویش، پای صندوق رأی می‌روند و سرنوشت خود و یک ملت را دگرگونه می‌کنند. این هم یکی از معایب دموکراسی است که باید به آن تمکین کرد؛ به عارضه آرایی که ریشه در آرزوها و آمال مردمی دارد که از وضعیت موجود ناخرسند و به‌شدت خشمگین‌اند. از‌این‌رو در خلسه و خلجان، به رؤیایی پناه می‌برند که شاید کابوسی دهشتناک باشد و سرنوشتی تلخ برایشان رقم بزند.
فتح الله آملی در سرمقاله اطلاعات نوشته: این میلیاردر آمریکایی حتی اگر بخواهد به بخشی از وعده‌ها و حرفها و شعارهای انتخاباتی خود عمل کند که ضرب‌المثل سنگ بزرگ نشانه نزدن است را به یاد می‌اندازد، باز هم می‌توان امیدوار بود که حداقل، برای کم کردن از مخارج سنگین مداخلات قلدر مآبانه آمریکا و لشکرکشی‌هایش به اینجا و آنجا، با مشغول شدن بیشتر به مشکلات متعدد داخلی و کسری بودجه شدید دولت فدرال از حجم مداخلات تحریک آمیز و هزینه‌‌اش بکاهد.
نویسنده معتقد است: از این منظر و با توجه به این که از پیچیدگی کمتری نسبت به رقیبش برخوردار است شاید بدعهدی کمتری هم نشان دهد و از این منظر می‌توان گفت که ممکن است انتخابش آنقدرها که گمان می‌کنیم برای ما فاجعه به حساب نیاید. هر چند در نظام سیاسی و اقتصادی آمریکا روسای جمهور چندان قدرت تغییر مناسبات حاکم را ندارند چنانچه اوباما هم که با شعار تغییر برنده شد چندان نتوانست.
سرمقاله اطلاعات در نهایت نوشته: حال باید دید در مقام عمل رئیس جمهوری که انتخاب طبقه الیت جامعه نیست در مقام رئیس جمهور بزرگترین قدرت اقتصادی و نظامی، تا چه حد می‌تواند با درک ضرورتهای جامعه جهانی و لزوم پرهیز از تنش‌آفرینی و بحران‌زایی قدمی نیز در جهت اصلاح چهره زیاده‌طلب، قلدر مآب و تمامیّت خواه آمریکا بردارد. به قول اصطلاح عوام، دنیا را چه دیدی، شاید انتخاب او برای جمهوری اسلامی و بهبود مناسبات مبتنی بر احترام مقابل دوطرف و کاهش تنشهای سیاسی و رفع منازعات، بهتر از رقیبش باشد.
چماق ترامپ خطرناک است
عباس عبدی در سرمقاله شهروند با این تاکید که انتخاب ترامپ فرصتي را فراهم كرده است كه نوعي از نمايش همدلانه و ملي را از خود نشان داده شود نوشته: قرار نيست كه در برابر آمريكاي ترامپ «هل من مبارز» طلبيدن و آب به آسياب نگاه افراطي آنان ريختن. بلكه هدف نشان‌دادن اين اراده است كه ايرانيان فارغ از هرگونه تمايزات فكري و سياسي، در برابر موجوديتي به نام ايران و منافع آن متحد و همدل هستند.
به نظر این جامعه شناس:ما براي زدن بر سر يكديگر چماق‌هاي زيادي در اختيار داريم؛ حتي مي‌توانيم چماق‌هاي جديد خلق كنيم، ولي استفاده از چماق ترامپ خطرناك است. چماق ترامپ احتمالا به آمريكا و خودشان نيز رحم نخواهد كرد، چه رسد به ايران و ايرانيان. نكته مهم ماجرا اين است كه نشان‌دادن اين وحدت موضع و نظر، بيش از هر اقدام ديگري در جهت واكسينه‌كردن ايران در برابر اقدامات ضد ایرانی ديگران اثر دارد.
سرمقاله شهروند نتیجه گرفته: ايرانيان مي‌توانند پيام روشني در ادامه سياست گذشته و توافق درباره موضوع برجام بدهند؛ اينكه ما و حكومت ما به آنچه كه توافق كرده‌ايم، متعهد و ملتزم هستيماصل الزام دولت‌ها به تعهدات دولت‌هاي پيشين خود را ضروري مي‌دانيم. تعهدات دولت‌ها فردي نيست، ما در برابر زياده‌خواهي و تحقير و توهين پاسخ مشترك مي‌دهيم. اينكه مردم آمريكا خواسته‌اند ترامپ را به كاخ سفيد روانه كنند، مسأله خودشان است؛ ولي هزينه اين كار بر دوش ساير ملل از جمله ايران نبايد بيفتد.
کیهان در یادداشت روز خود نوشته: شاید دولت جدید آمریکا -همانطور که برخی رسانه‌های آمریکایی هم اشاره کرده‌اند- خلف وعده‌ها را با قدرت و سرعت بیشتری ادامه داده و تلاش کند آن برجام «تقریبا هیچ» را هم از ما بگیرد اما، هرگز چنین دستاوردی را پاره نخواهد کرد که اگر هم چنین کند، واکنش کشورمان محرز است.
جعفر بلوری در این مقاله پیش بینی کرده: طی ماه‌های آتی از سوی ترامپ احتمالا شاهد عقب‌نشینی‌های بیشتری نیز در اجرای وعده‌ها خواهیم بود. ترامپ برای حفظ ظاهر و هوادارانش هم که شده، مجبور خواهد بود بخشی از وعده‌ها و تهدیدها را عملی کند اما همه وعده‌ها عملی نخواهند شد. تا اینجای کار مدعیان اصلاحات نباید نگران باشند.
کیهان در آخر هفته مدعی شده بود اصلاح طلبان پیروزی کلینتون را می خواستند و به این دلیل آنان را مورد انتقاد قرار داده بود در این یادداشت اصلاح طلبان و هواداران دولت را متهم کرده که از پیروزی ترامپ خوشحالند با این تصور که پیروزی آنها مثلا باعث شکوفایی اقتصاد کشورمان خواهد شد،
شعار انتهایی مقاله این روزنامه تندرو این هاست: اصولا امید بستن به نتایج انتخابات یک کشور ثالث و به وحشت افتادن از شکست آن جریان زمانی رخ می‌دهد که هیچ طرح و برنامه‌ای نداشته باشیم و تمام امیدمان در باقی ماندن فلان جریان سیاسی آمریکا در قدرت باشد. یا آنچه از حریف در مذاکرات گرفته‌ایم صرفا «قول» و «وعده‌هایی» باشند که در فضای دوستانه! یا با ایمیل و نامه به دست آورده‌ایم و هیچ تضمین کتبی در کار نباشد.
خوشحالی از چماق ترامپ
علی شکوهی در مقاله ای در اعتماد هواداران جناح تندرو را متهم کرده که خوشحالند كه ترامپ اقدام به لغو برجام مي‌كند و بنابراين همه د‌ستاورد‌هاي چند‌ساله دولت روحاني در مذاكرات هسته‌اي بر باد مي‌رود اما از كجا معلوم كه ترامپ بتواند به شعارهاي دوران تبليغات انتخاباتي خود وفاد‌ار بماند و آنها را عملياتي كند؟ اين تصميم، امريكا را در سطح كشورها منزوي مي‌كند و فرصت تازه‌اي براي ايران است. بعيد است سيستمي كه ترامپ را مي‌چرخاند اين امر پيش‌پاافتاد‌ه سياسي را د‌رك نكند.
به نوشته این مقاله: مردم ایران به تد‌ريج د‌ستاورد‌هاي برجام براي كشور را احساس مي‌كنند و رفع بسياري از تحريم‌ها را مي‌بينند. لغو رسمي تحريم‌هاي سازمان ملل، گشايش نسبي در مناسبات اقتصاد‌ي و سياسي ايران با كشورهاي اروپايي و آسيايي، عاد‌ي شدن توليد و صاد‌رات نفت ايران، امكان انتقال وجوه حاصل از فروش نفت به كشور، حضور تد‌ريجي بسياري از كشورها و شركت‌ها براي سرمايه‌گذاري در ايران و... را نمي‌توان انكار كرد. طبعا مردم ما از هر كسي كه از نقض برجام خوشحال شود و سخت‌تر شدن اوضاع د‌اخلي را مطلوب جلوه دهد، فاصله خواهند گرفت.
مقاله اعتماد به این جا رسیده که: تندروها خيال مي‌كنند هر كسي در ايران بهتر عليه امريكا شعار بد‌هد مقبول‌تر است اما اين برد‌اشت اشتباهي است و مردم توان مد‌يريت منابع د‌اخلي را مهم‌تر مي‌د‌انند. مد‌يريت اين جريان در هشت سال نشان داد كه آنان قاد‌ر به اد‌اره مطلوب كشور نيستند و امكانات فراوان آن سال‌ها را با بي‌تد‌بيري خود برباد د‌اد‌ه‌اند. كافي است تنها يك شاخص را در نظر بگيريم تا سوءتد‌بيرها برملا شود. مگر هر كسي مي‌تواند رشد اقتصاد كشور را كه حتي از مثبت ٨ بالاتر رفته بود به عد‌د باورنكرد‌ني منفي ٦ برساند آن هم در حالي كه حد‌ود ٨٠٠ ميليارد دلار د‌رآمد ارزي داشت؟
ترامپ آنها و ترامپ ما
احمد غلامی در سرمقاله شرق نوشته: اگر احمدی‌نژاد با شعارِ آوردن نفت بر سر سفره مردم و «ما می‌توانیم» روی کار آمد، ترامپ نیز با ترجمانِ کم‌وبیش همین مفهوم به کاخ سفید راه یافت. ترامپ و احمدی‌نژاد در یک نکته، اشتراک روش دارند. آنان جاعلان رؤیای مردم سرزمین خویش‌اند. ترامپ در کار جعل رؤیای آمریکایی و احمدی‌نژاد، کابوسِ به انتها‌رسیده این رؤیاست.
ترامپ رؤیای نشأت‌گرفته از نشئه پول است، آن‌هم نه برای مردمی مثل همه مردم دنیا که پول را دوست دارند، بلکه برای مردمی که همه مردم دنیا چون آنان پول را دوست دارند. پس رأی‌دادن به ترامپ بی‌دلیل نیست. میلیاردِری که تجسم و تجسد رؤیای آنان است؛ همان‌گونه‌که احمدی‌نژاد بود. مردی ساده‌پوش با خلوص جعلی که توانست یک‌شبه ره صدساله برود، با این داعیه که حق مردم را از زراندوزان زمانه‌اش خواهد سِتاند.
سرمقاله شرق در نهایت به این جا رسیده که: همان‌گونه‌که رأی احمدی‌نژاد از آسمان نبارید، رأی ترامپ را هم باد با خود نیاورده است. مردماني وجود دارند که چون اشباح مسخ‌شده از رؤیاهای خویش، پای صندوق رأی می‌روند و سرنوشت خود و یک ملت را دگرگونه می‌کنند. این هم یکی از معایب دموکراسی است که باید به آن تمکین کرد؛ به عارضه آرایی که ریشه در آرزوها و آمال مردمی دارد که از وضعیت موجود ناخرسند و به‌شدت خشمگین‌اند. از‌این‌رو در خلسه و خلجان، به رؤیایی پناه می‌برند که شاید کابوسی دهشتناک باشد و سرنوشتی تلخ برایشان رقم بزند.
منبع تصویر، شرق
ترامپ و انتخابات آینده ایران
حبیب رضازاده در فرهیختگان نوشته: که شرایط امروز جهان شبیه دوران جنگ جهانی دوم نیست و لذا نمی‌توان بیان داشت که انتخاب ترامپ در آمریکا موجب انتخاب فردی در انتخابات آینده ایران می‌گردد که بیشتر حامی سیاست خارجی تهاجمی باشد و اتفاقا انتخاب ترامپ موجب می‌شود نیروهای آینده نگر و دلسوز پشت فردی اجماع کنند که این دوران را مدیریت کرده و از هرگونه تنش با هزینه بالا و فایده کم پرهیز کند.
به نوشته این مقاله: در واقع انتخاب ترامپ در آمریکا موجب ایجاد اتحادی برای انتخاب فردی در ایران می‌شود که سیاست خارجی اش ادامه سیاست خارجی دولت یازدهم باشد. دولت یازدهم و به‌ویژه تیم سیاست خارجی آن از امروز شرایط ویژه‌ای دارند، چراکه باید نوعی فضای سیاست خارجی را مدیریت کنند که ترامپ در انزوا قرار گیرد، همانطور که نتانیاهو را در انزوا قرار دادند. البته این دو قابل قیاس با یکدیگر نیستند، چراکه اولی رئیس یک کشور ابرقدرت جهانی و دومی رئیس یک کشور با قدرت منطقه‌ای است.
فرهیختگان در نهایت نوشته: در نهایت اینکه در عرصه سیاست اتفاقات به تنهایی آینده‌ساز نیستند، بلکه واکنش‌ها به آن اتفاقات هستند که آینده را ترسیم می‌کنند. انتخاب عقلایی انتخابی است که هزینه‌های دوران ترامپ را به کمترین حد برساند.
آینده برجام چه می شود؟
شهروند در تیتر اول خود پرسیده آینده برجام چه خواهد شد و ترامپ با برجام چه خواهد کرد و تاکید کرده: این سوال همه ایرانی‌هایی است که بعد از امضای توافق هسته‌ای درسال گذشته به خیابان‌ها آمدند و به شادی و پایکوبی پرداختند. علاوه بر آنها، نهادها و شرکت‌های اقتصادی ایران نیز چشم به اقدامات احتمالی ترامپ دوخته‌اند. این رئیس‌جمهوری است که در دوران مبارزات انتخاباتی‌اش صراحتا اعلام کرده بود برجام را پاره خواهد کرد یا درخصوص بندهایی از آن تجدیدنظر خواهد کرد.
این روزنامه تاکید کرده: هر چند وزارت‌خارجه آمریکا اعلام کرده است که دولت اوباما به توافق برجام متعهد خواهد ماند اما در پاسخ به سوالی درباره احتمال رد برجام توسط ترامپ گفت: «هر احتمالی ممکن است». مشاور امنیت ملی ترامپ نیز روز گذشته اعلام کرد که احتمالا ترامپ درخصوص بندهایی از برجام تجدیدنظر خواهد کرد.
شهروند با اشاره به پیام وزیر خارجه ایران درباره انتخابات آمریکا نوشته: درواقع ظریف این پیام را مخابره کرده است که طرف آمریکا در برجام تنها ایران نیست بلکه همه کشورهایی هستند که پای این توافق را امضا کرده‌اند. درواقع قصد ترامپ برای رد برجام، قصد او برای ایستادن در مقابل کشورهایی است که از قدرت‌های اصلی شورای امنیت سازمان بوده و در این شورا حق وتو دارند. علاوه بر این ترامپ با این اقدام قطعنامه الزام‌آور شورای امنیت سازمان ملل را نیز زیر پا خواهد گذاشت و با این کار جهان را در مقابل آمریکا قرار خواهد داد.
علی اهنگر در سرمقاله ابتکار ترامپ را پیش و بیش از هر چیز یک آمریکایى خوانده که مرد تجارت و فرصت هاى اقتصادى است و چاره اى ندارد جز آنکه مسیر رونق و شکوفایى اقتصاد را در پیش بگیرد. پس با او باید از در اقتصاد و تجارت سخن گفت. او خیلى به روندهاى معمول سیاست نه آشنایى دارد و نه اعتقاد. او دلار را مى شناسد؛ اینکه کجا باید خرج شود و کجا نشود. اینکه پول فقط باید براى پول آفرینى بیشتر هزینه شود و نه هیچ چیز دیگر.
نویسنده با یادآوری روش های ترامپ در مبارزات انتخاباتی دور شدنش از اسراییل نوشته: او هر چه گفت راه به ایجاد فرصتهای برابر اقتصادى براى شهروندان آمریکایىمى برد. بیهوده نیست اگر بگوییم او نوعى و گونه اى کم رنگ از سیاست انزوا را برخواهد گزید. سیاستى که معقول ترین گزینه براى بهبود اوضاع اقتصادى نابسامان است.
سرمقاله ابتکار در نهایت یادآور شده که:ایران نیز کشورى است که در آستانه تحولات شگرف اقتصادى قرار دارد. وضعیت مشابه دو کشور، فرصتها و موقعیتهاى مشابهى را فراهم ساخته است تا در آستانه تعاملى سازنده و درکى واقع بینانه از یکدیگر قرار گیرند.دونالد ترامپ برجام را پاره نخواهد کرد،زیرا منطق اقتصاد هزینه هاى گزاف آن را برنخواهد تافت؛ هر چند که پیشتاز توصیه به بانکهاى بزرگ براى گسترش روابط با ایران هم نخواهد بود اما جلو روابط آنها را نیز نخواهد گرفت.
برجام محکم است
یوسف مولایی در سرمقاله روزنامه ایران نوشته: برجام یک برنامه عمل اجرایی برای اعتمادسازی و شفاف‌سازی در برنامه هسته‌ای کشورمان است که سال گذشته مورد توافق ایران و شش کشور بزرگ جهان قرار گرفت. ایران به عنوان یک طرف این توافق، یکسری تعهدات و محدودیت‌هایی را در زمینه فعالیت‌های هسته‌ای‌اش پذیرفت و در ازای آن امتیازاتی از جمله لغو تحریم‌های بانکی و مالی را به دست آورد.
به نوشته این استاد حقوق بین‌الملل: این در حالی است که شورای امنیت سازمان ملل با صدور قطعنامه ۲۲۳۱ که در تأیید برنامه جامع اقدام مشترک صادر کرد، محتوای برجام را به صورت یک قطعنامه لازم‌الاجرای سازمان ملل درآورد. بی اعتبار کردن حقوقی برجام و از دور خارج کردن آن منوط به تصویب یک قطعنامه دیگر است که باید به تأیید پنج عضو ثابت شورای امنیت سازمان ملل به همراه چهار عضو غیر دائم آن برسد. بنابراین صرف خروج امریکای دوره ترامپ از برجام یا هر تصمیم دیگری برای نقض آن، نمی‌تواند به لحاظ حقوقی به اعتبار آن لطمه بزند و از این منظر وجه حقوقی نقض برجام از سوی امریکا مبهم نیست.
روزنامه دولت در نهایت نوشته: دولت جدید امریکاممکن است از منظر اجرایی مشکلاتی را در روند عملیاتی کردن برجام ایجاد کند. این کشور یکسری تحریم‌هایی را علیه ایران به اجرا گذاشته که به موجب قطعنامه ۲۲۳۱ موظف به لغو آنها بوده است که جزو تعهدات حقوقی امریکا به حساب می‌آید اما اگر رئیس جمهوری جدید امریکا نخواهد برجام را اجرایی کند،
بهتر شد کلینتون باخت
شهرام شکیبا در صفحه طنز شهرونگ نوشته: - مردم دنیا هر جا ما را می‌دیدند بابت مبارزه حکومت ما با آمریکا از ما قدردانی می‌کردند و با ما جهانگردان ایرانی سلفی می‌گرفتند. حالا ما از سلفی گرفتن آنها راحت شدیم و آنها از این به بعد باید با خود ترامپ سلفی بگیرند.- شما به خانواده کلینتون و خانواده ترامپ یک نگاه مختصر بیندازید، می‌فهمید که حداقل از بعد بصری، چه بهتر که ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا شد.
به نوشته این طنزنویس: - اگر هیلاری رئیس‌جمهوری می‌شد، همیشه باید نگران می‌بودیم که وزیر امور خارجه‌مان اگر این بار در آمریکا با رئیس‌جمهوری آنها روبه‌رو شد، چطور باید از دست دادن با هیلاری فرار کند؟ اما حالا خیالمان راحت است که دست دادن احتمالی با ترامپ فوقش با چند تا فحش در روزنامه‌های کشور حل‌وفصل می‌شود.- دیوار کشیدن بین مرز آمریکا و مکزیک خیلی هم خوب است. شاید با این کار ذرت مکزیکی بیش از این به کشورمان صادر نشود.
به نوشته صفحه شهرونگ: - دریچه دیگری برای طنز کشور گشوده شده. در واقع حضور ترامپ فعلا بیشتر از اینکه تهدید باشد، برای ما طنزنویسان فرصت است. در واقع طنز ِقلم ما می‌تواند کمی متمایل شود سمت آمریکا و هر چقدر می‌خواهیم به ترامپ بند کنیم. می‌توانیم با انتقال تجربیات گرانقدر دولت قبل در خصوص مدیریت جهان به تیم خام ترامپ مشاوره بدهیم که در مدیریت جهان آچمز نشوند. البته از این طریق می‌توانیم به درون آنها هم نفوذ کنیم.
منبع تصویر، فرهیختگان
توران، فرزند ايران
غلامرضا امامي در مقاله ای در شرق نوشته: خاموشي توران ميرهادي خاموشي نور و راه، شور و شوق نبود؛ او هميشه در راه بود و در رفتن، دلي به گستردگي دريا داشت و عزمي به پايداري كوه. غم‌هاي بزرگ، راه‌هاي بزرگي براي او گشود؛ غم ازدست‌دادن همسر و همدل، برادر و فرزند اندكي از وي نكاست، بلكه بر او افزود. او هميشه در كار بود، در كاري خشن...؛ دلبسته كودكان اين خاك پاك بود. مدرسه فرهاد را بنيان گذاشت و شوراي كتاب كودك را پي نهاد. به آرامي سخن مي‌گفت و پس آن ديرگان مهربان، دنيايي زيبا مي‌ساخت و مي‌خواست.
به نوشته این نویسنده و مترجم: خانم میرهادی هرگز از كوشش و كاوش بازنماند، از سختي‌ها «فرصت» ساخت، به ياري ياران پاك‌نهادش، فرهنگ‌نامه كودكان را نشر داد كه كاري است ماندگار. آنچه در او رخ مي‌نمود، اميد بود كه تا دم آخر در دل داشت. هميشه غمگسار بود و پناهي بود براي همه بي‌پناهان و صدايي بود براي همه بي‌صدايان.
مقاله شرق به این جا رسیده که: بانوي داناي ما، ز هرچه رنگ تعلق پذيرد، آزاد بود، علاقه و تعلقش بچه‌ها بودند و خواندن...؛ به بچه‌هاي محروم مي‌انديشيد و مي‌خواست با كتاب، شعله آگاهي و دانايي را در جانشان برافروزد و در اين راه سرزنش‌هاي خار مغيلان از رفتن و راه‌نمودن بازش نمي‌داشت. با دستي خالي اما با همتي عالي كارها كرد كارستان. با همه كهن‌سالي، جان جوينده هميشه جوانش در جست‌وجو بود، از آخرين كتاب‌ها، از آخرين نوشته‌هاي نويسندگان و تصويرهاي نويسندگان و تصويرگران جهان آگاه بود.
ما و ترامپ جان
منبع تصویر، شهروند
کمیل روحانی در ستون طنز روزنامه ایران پرسیده با ترامپ چطور رفتار کنیم بهتر است و در جواب چند نوع رفتار را مشخص کرده اول: مخالفان برجام یه پاکت شیرینی بگیرن بفرستن در خونه ترامپ اینا روش بنویسن: آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟! ولی بازم دیرنشده، پاره پوره‌اش کن تا همه به آرامش برسیم و همه مشکلات کشور ما هم حل بشه. یادت باشه برای پاره کردن هیچ وقت دیر نیست!
رفتار نوع دوم: موافقان برجام، یک برجام تهیه کنند و بفرستن در خونه ترامپ اینا روش بنویسن پاره‌اش کن تا بری مرحله بعد! بعد که پاره کرد فایل صوتی با صدای ظریف پخش بشه که میگه: «دونالد جان سلام ، کپی‌اش بود ! دیدی خیلی هم کیف نداشت»... در این حالت ممکنه دونالد متحول بشه... شاید هم عصبانی بشه و مثل پرنس جان (کارتون رابین هود) انگشتش رو بمکه و بگه ماممان!
نوع سوم: یه جعبه هدیه بزرگ روبان زده برای ترامپ بفرستیم. ترامپ درش رو باز کنه و ببینه کفاشیان توش نشسته داره به بالا نگاه می‌کنه و می‌خنده! در این حالت ترامپ می‌پرسه تو کی هستی؟ کفاشیان: من صدای وجدان تو هستم.
ترامپ: پس تصویرت این وسط چی میگه؟
کفاشیان: ببین ریز نشو به مسائل، باشه؟! من صداوسیمای وجدان تو هستم.
