روزنامه های تهران، ترامپ هوادار ایران و آلودگی هوا
روزنامه های امروز صبح تهران، سه شنبه ۲۵ آبان در مقالات و اظهارنظرهای خود همچنان به پساآمدهای انتخاب دونالد ترامپ به ریاست جمهوری امریکا پرداخته و به گمانه زنی درباره تاثیر دوران وی بر سرنوشت ایران و از جمله توافق های هسته ای پرداخته اند.
آلودگی هوای مهیبی که شهرهای کشور را در برگرفته مهم ترین موضوع داخلی است که همراه عکس ها و طرح هایی از آن در روزنامه های امروز منعکس است.
منبع تصویر، جهان صنعت
ایستادگی بر سر برجام
جهان صنعت در گزارش اصلی خود براساس گزارش پایگاه اینترنتی اتحادیه اروپا از قول خانم موگرینی نوشته: بگذارید بسیار شفاف و صریح بگویم که این یک توافق دو‌جانبه نیست بلکه توافقی چند‌جانبه است که در قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل مورد تایید قرار گرفته است. بنابراین، این به نفع ما و به نفع وظیفه سازمان ملل است که تضمین کند این توافق به طور کامل و در تمام طول مدت این توافق که ۱۰ سال است، اجرا می‌شود.
مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به نوشته این روزنامه افزوده: شخصا یک وظیفه مشخص دارم تا تضمین کنم که توافق از سوی تمام طرف‌ها اجرا می‌شود و به طور قطع این مساله به نفع اروپاست. بنابراین ما آن را یکی از عناصر کلیدی قلمداد می‌کنیم که تغییر نخواهد کرد. موگرینی همچنین گفت که توافق هسته‌ای با ایران یکی از چندین مساله کلیدی است که منافع اروپا در آن بسیار روشن است و برای ما اهمیت دارد.
جهان صنعت بر این گزارش اضافه کرده: می‌توان انتظار داشت برخلاف دولت فعلی آمریکا، دولت آینده شاهد در پیش گرفتن سیاست‌های تند و افراط‌گرایانه در برابر پرونده‌های مهم جهان خاصه پرونده‌های مورد توجه ایران خواهد بود اما با توجه به ثبت این سند در سازمان ملل متحد و نارضایتی طرف‌های اروپایی و شرکت‌های آمریکایی از این اقدام، نادیده گرفتن برجام هزینه‌های زیادی برای وی به بار خواهد آورد. اقتصاد ایران همچنان منتظر دستاوردهای برجام است و حال باید منتظر ماند و دید که پس از اعلام مواضع اتحادیه اروپا، مشاوران ترامپ چگونه عمل می‌کنند و آیا او را نسبت به این موضوع نرم‌تر می‌کنند.
حسن بهشتی‌پور در سرمقاله روزنامه ایران از جلسه غیررسمی وزیران خارجه اتحادیه اروپا گزارش داده که برای اعلام موضع درباره موضوعات اختلافی که با دولت آینده امریکا روی میز قرار دارند و تعیین تکلیف مناسبات آتی اتحادیه اروپا با ایالات متحده امریکا تشکیل شد.
به نوشته این مقاله: به یک تعبیر، ایجاد همبستگی و نشان دادن موضع قاطع که می‌تواند تعدیل کننده تصمیم سازی‌های آینده دولت امریکا باشد، مهم‌ترین اهداف این نشست بود. واضح است که اروپا در مورد مسائلی همچون ارتباط دولت دونالد ترامپ با روسیه و تأثیر این ارتباط بر آینده اوکراین و کریمه نگرانی‌هایی دارد چنان که وضعیت اجرای برجام هم یکی دیگر از نگرانی‌های آنها است. براساس همین نگرانی‌ها بود که فرانسوا اولاند، رئیس جمهوری فرانسه در تماس با رئیس جمهوری منتخب امریکا، خواستار مشخص شدن دقیق مواضع او شد.
روزنامه ایران نوشته: اتحادیه اروپا با توجه به منافعی که در ارتباطات سیاسی و اقتصادی خود با جمهوری اسلامی ایران پیگیری می‌کند، به هیچ وجه این آمادگی را ندارد که بخواهد تحت تأثیر سیاست‌های امریکا توافق برجام را نادیده بگیرد. بنابراین طبیعی است که پیشاپیش این افق را ترسیم کند که زیر پا گذاشتن برجام از سوی امریکا یا ایجاد اشکال در مسیر اجرای آن، بیش از هر چیز موجب انزوای واشنگتن خواهد شد.
تحلیل های سنتی
حشمت‌الله فلاحت‌پیشه، نماینده مجلس در وقایع اتفاقیه نوشته: کشورها به نسبت دوری و نزدیکی با آمریکا از نوسانات سیاسی و اقتصادی این کشور تأثیر می‌گیرند و ایران هم باوجود اختلافات اساسی و متعددی که با آمریکا دارد، حلقه‌های ارتباطی کمتری با این کشور دارد. برجام، بخشی از رژیم بین‌المللی است و ایران و آمریکا هم بخشی از این رژیم بین‌المللی هستند و اگر آمریکایی‌ها قصد داشته باشند در قالب برجام، سیاست خاصی اتخاذ کنند، با این رژیم بین‌المللی مواجه می‌شوند؛ همان‌طور که تحریم‌های یازده ساله بین‌المللی سومین عامل تأثیرگذار بر سیاست و اقتصاد ایران بود؛ بنابراین درحال‌حاضر، تحولات داخلی آمریکا نیز تأثیر قطعی بر ایران ندارد.
این نماینده مجلس سپس به بررسی تاثیر انتخاب ترامپ بر انتخابات آینده ریاست جمهوری ایران پرداخته و نوشته: معتقد هستم نباید گرفتار تحلیل‌های سنتی درباره انتخابات آمریکا و ایران شد که می‌گویند اگر در انتخابات کشور دشمن، یک جناح تندرو روی کار بیاید، در ایران نیز یک جریان تندرو انتخاب می‌شود. این تحلیل، جایگاه خود را در مناسبات ایران و آمریکا را از دست داده است. درست است که در انتخابات آمریکا، یک روند غیر‌عقلانی شکل گرفته ولی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده ایران، قطعا روند، عقلانی خواهد بود.
مقاله وقایع اتفاقیه سرانجام به این جا رسیده که: نه احمدی‌نژاد توانست قطعنامه‌ها را پاره کند، نه ترامپ می‌تواند برجام را پاره کند؛ تهدیدهای ترامپ هم درباره پاره‌کردن برجام، شبیه تهدیدهای احمدی‌نژاد درباره پاره‌کردن قطعنامه‌های بین‌المللی است چون هر دوی این موارد، جزء رژیم بین‌المللی است و احمدی‌نژاد و ترامپ، این توان و امکان را ندارند که این قرارداد بین‌المللی را نادیده بگیرند و پاره کنند. حتی اگر ترامپ هم برجام را پاره کند، به‌هیچ‌وجه نمی‌تواند اوضاع را به دوران تحریم‌های یازده ساله برگرداند و این عامل موجب می‌شود واقع‌گرایان او را به واقع‌گرایی در قبال قدرتی مانند ایران دعوت کنند.
فرهیختگان در سرمقاله خود نوشته: اکنون پس از اعلام نتایج انتخابات آمریکا و پیروزی دونالد ترامپ، نگرانی‌ها از حضور او در کاخ سفید و اقدامات احتمالی او در برابر برجام افزایش یافته است؛ از طرف دیگر برخی تحلیلگران به ترامپ‌هراسی دامن می‌زنند که اگر او قدرت را در اختیار بگیرد و دولتش را بر سر کار آورد، سند برجام را چنانکه از پیش گفته بود، پاره می‌کند.
روزنامه دانشگاه آزاد نوشته: برای ما مسجل است که ترامپ مخالف برجام است. این موضوعی است که او به آن اذعان دارد اما مخالفت او نباید مایه دلواپسی و نگرانی ما باشد. از این پس ما طرف حساب ترامپ نیستیم. کشورهای اروپایی، اتحادیه اروپا، روسیه و چین طرف گفت‌وگوی او هستند. اگر ترامپ چنانکه گفته سند برجام را پاره کند، حجت بر ما تمام است. ما از ابتدا برحق این ماجرا بودیم و اکنون نیز حقانیت ما برای کشورهای غربی و سازمان‌ملل نیز ثابت می‌شود.
فرهیختگان نتیجه گرفته: ترامپ بازنده بازی جدید است، در صورتی که بخواهد بازی جدیدی را شروع کند. اگرچه در هر دو صورت ایران برنده است؛ چه برجام کنار زده شود و چه ادامه پیدا کند. نباید فراموش کنیم که این‌بار در کنار ما، قدرت‌های بزرگ جهانی، اتحادیه اروپا و سازمان‌ملل نیز ایستاده‌اند. ما چیزی برای از دست دادن نداریم که بخواهیم در عزای آن بنشینیم. نیروگاه‌های کشور همچنان برقرار است و دانشمندان فعالیت‌های خود را ادامه می‌دهند.
ترامپ و آینده جهان
محمد طبیبیان در مقدمه سرمقاله دنیای اقتصاد نوشته: هر کس از جمله مقامات دولت‌هاى سراسر جهان به ارزیابى زیان‌هاى محتمل یا فرصت‌هاى محتمل براى خود مشغول هستند و در اندیشه تدابیر لازم. هر بازیگرى در صحنه، راهى براى دفع شر یا کسب منفعت در این وضعیت جدید را پیگیرى مى‌کند. از این میان، شرایط براى اتحادیه اروپا و چین قابل توجه است، زیرا ترامپ قصد دارد هزینه‌هاى ناتو را به گردن اروپا بیندازد و در روابط تجارى وجوه مقابله با واردات را مد نظر قرار دهد.
این اقتصاددان بعد از تشریح وعده های انتخاباتی ترامپ نوشته: قدرت مانور ترامپ در داخل آمریکا تا حدودى محدود‌تر از آن میزانى خواهد بود که قلدر مآبى وی طلب مى‌کند. در سطح بین‌المللى نیز مقابله سیاسى و اقتصادى با چین و اروپا پرهزینه و بنابراین محدود خواهد بود. خارج از این موارد افق کار کرد او براى جهان بسیار پرهزینه و پرزحمت و رنج‌آور به نظر مى‌رسد. براى درک این امر مى‌توان پرسید که کارکرد او بیشتر شبیه کدام یک از روساى جمهور پیشین خواهد بود؟
پاسخى که مى‌توان ارائه کرد این است که به احتمال قوى روش و منش دولت‌هاى ترومن و آیزنهاور بر کارکرد‌هاى بین‌المللى او سایه خواهد افکند. دورانى که با تسلط برادران دالس (یکى وزیر خارجه و دیگرى رئیس سازمان سیا در زمان آیزنهاور) برسیاست خارجى و سازمان جاسوسى آمریکا شناخته مى‌شود. دوران کودتا‌ها (از جمله درگواتمالا، ایران، کوبا، کلمبیا و...) و توطئه‌هاى مخفیانه و اقداماتى که آتش آن ملت‌هاى مختلفى را در بر گرفت و آثار ناهنجار آنان هنوز ادامه دارد.
منبع تصویر، شهرونگ
کلینتون برای اصلاح طلبان، ترامپ هوادار ما
کیهان در یادداشت روز خود به حمایت از دونالد ترامپ پرداخته. سعدالله زارعی در این مقاله بر اساس برخی شواهد و قرائن نامعلوم ادعا کرده که مقامات دولت سلمان بن‌عبدالعزیز مذاکراتی را با هیلاری کلینتون به عمل آورده‌اند و از او قول پشتیبانی آمریکا از برنامه منطقه‌ای مشترک ریاض-تل‌آویو بدست آوردند. کلینتون براساس مدل مدیریت «جنگ کم شدت قابل مدیریت» به مقامات سعودی و اسرائیل گفته بود از چنین چالشی با ایران استقبال کرده و کمک‌های اطلاعاتی، تسلیحاتی، پشتیبانی سیاسی از طریق رایزنی با دولت‌ها و حمایت حقوقی از طریق شورای امنیت سازمان ملل در اختیار آنان قرار می‌دهد.
به ادعای یادداشت روز کیهان مقامات اطلاعاتی آمریکا جمع‌بندی جالبی درباره ایران دارند. آنان با صراحت گفته‌اند بهترین وضع امنیتی و سیاسی در این سال مربوط به ایران است. ترامپ در حین مبارزات انتخاباتی و بخصوص در مناظراتی که با هیلاری رو در رو بود گفت اگر می‌خواهیم در پروسه امنیت خاورمیانه شرکت کنیم باید برنامه سرنگونی اسد که تاکنون هم به جایی نرسیده است، کنار بگذاریم و با اسد و ایران در مقابله با داعش همکاری کنیم.
این روزنامه با اشاره به مواجهه های نظامی دوران ریاست جمهوری جمهوریخواهان در آمریکا پیش بینی کرده که کاملا واضح است که آمریکای ترامپ، آمریکای بوش نخواهد بود و مداخلات نظامی آمریکا در این دوره حتی از دوره اوباما هم کمتر خواهد بود. همین دو روز پیش معاون اول ترامپ در مصاحبه با یک روزنامه چاپ ریاض گفت ترامپ به آنچه درباره کاهش مداخلات خارجی در جریان مبارزات انتخاباتی گفته، عمل خواهد کرد.
پنج روز بعد از کیهان که پس از آشکار شدن پیروزی ترامپ در انتخابات آمریکا روزنامه های میانه رو را متهم کرد که با پیش بینی پیروزی کلینتون آرزوهای خود را بیان داشته اند، کبری آسوپار امروز در گزارشی همان را تکرار کرده و نوشته:
انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ امریکا بازنده‌های متعددی داشت.
به نوشته این روزنامه تندرو: این روزها همه هیلاری کلینتون را بازنده می‌دانند اما همراه او و همراه همه حامیانش که این روزها کف خیابان‌ها مشغول شورش و آتش زدن پرچم امریکا و نه گفتن به ترامپ هستند، گروه‌های دیگری هم باخته‌اند؛ بازنده‌‌هایی که همچون خود کلینتون تصوری حتی یحتمل از باخت نداشتند و حالا حتماً زمان لازم است تا خود را با شرایط جدید وفق دهند.
روزنامه جوان لیبرال ها و از جمله نشریات میانه رو تهران و شبکه خبری بی بی سی را متهم کرده که با انعکاس نظرسنجی هایی که پیروزی خانم کلینتون را نوید می داد ثابت کرده اند که خواستار پیروزی وی بوده اند.
سیاست؛ این بد و بدتر لعنتی
سوسن شریعتی در یادداشتی در شرق نوشته: اگر ترامپ آنچه را می‌گوید محقق کند و به وعده‌هایش وفادار باشد، عجب آبرویی از دموکراسی رفته است: ممانعت از ورود مسلمانان، کشیدن دیوار میان خود و همسایه‌اش (مکزیک) آن هم به خرج خودشان، فسخ قراردادهای بین‌المللی تعهدآور، نشاندن زنان بر سر جای قبلی خویش، سیاهان، اقلیت‌ها و... . اگر این وعده‌ها را به کرسی بنشاند که واویلاست.
به نوشته این استاد دانشگاه: می‌گویند سیاست یعنی انتخاب میان بد و بدتر. چه بد! چون اصلا معلوم نیست بد را انتخاب کنند. مثل فرانسه در سال‌ها پیش. اگر بدتر را انتخاب کنند چه؟ مثل آمریکای امروز. در وضعیت‌های بحرانی (ترس از خارجی، فقر و ناامنی اجتماعی) معمولا بدترین انتخاب می‌شود؛ خلاف‌ترین یا به عبارتی آن کس که خود را خلاف سیستم نشان می‌دهد و وعده خروج از دوگانه‌های محتوم سیاست را به بازار می‌آورد؛ مخالف همه نقاط مورد اجماع حاکمیت و قدرت.
نویسنده شرق به طعنه و از زبان تندروها نوشته: برای ما که خوب شد! برای مایی که دست‌خوش سندرم مقایسه‌ایم، چه وقتی که خودشیفته‌ایم و چه هنگامی‌که خودباخته. می‌توانیم تا مدت‌ها خوشحال باشیم از اینکه: «آنها هم همین‌طور»! یا بگوییم صد رحمت به ما. حتی اگر در اینجا که ماییم معلوم نباشد اکثریت کدام است و اقلیت چگونه! تکلیف اکثریت آنها که روشن شد و تا همین‌جا برای سیاست خارجه و فردایی که قرار بود با گفت‌وگو پیش برود هم بد باشد، برای روحیه‌مان خوب است: «هیچ‌کس تنها نیست»!
دکل نفتی و بارش خربزه
شهرام شهید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی در صفحه طنز شهرونگ از قول محققان استرالیایی نوشته ١٠ کشور جهان به زودی ناپدید می‌شوند و افزوده: من هم این تحقیق را دیدم. اتفاقا هرچه بین کشورها دنبال اسم کشور خودمان گشتم، دیدم خوشبختانه بین آن کشورها مالدیو و سیشل و فیجی و از این‌جور کشورهای عشق و صفا بود.
طنزنویس در پاسخ سووالی در این باره که حالا چرا دنبال اسم ایران می‌گشتی نوشته: راستش با این وضعیتی که شتر با بارش در کشور گم می‌شود و کسی هم ککش نمی‌گزد، نباید منتظر باشی ناغافل کل کشور غیب شود؟ فکر کنم فقط چون سرزمین پهناوری داریم، هضمش کمی زمان می‌برد و دیرتر ناپدید می‌شود.
ستون طنز شهرونگ افزوده: بابا صبح نشستی می‌گویند اندازه پول چهار تا پتروشیمی ارز از کشور خارج شده. عصر می‌بینی دکل نفتی با جایش نیست. غروب می‌فهمی خانه باستانی تخریب شده و هیچی از آن نمانده. شب خبردار می‌شوی که تیم فوتبالی که قهرمان آسیا شده را هوتوتو کرده‌اند یک شهر دیگر و هیچی ازش نمانده. شب بلیت می‌گیری فردا بروی سینما، صبح می‌بینی فیلم ناغافل از اکران خارج شده. می‌خواهی مجله مورد علاقه‌ات را بخری می‌فهمی روتوتو هپلی هپو... خب این مملکت که همه چیزش درحال گم‌شدن است، خودش ناپدید نمی‌شود؟
منبع تصویر، فرهیختگان
مقصر الودگی کیست؟
صادق زیباکلام در مقاله ای در اعتماد به دفاع از سازمان محیط زیست در مقابل مخالفان دولت برخاسته و نوشته: آنچه اصولگرایان به مردم نمی‌گویند این است که سرانه بودجه محیط زیست در ایران یکی از پایین‌ترین بودجه‌ها در دنیا است. به بیان ساده‌تر حفظ وحراست از محیط زیست و جلوگیری از تخریب آن، تلاش در جهت سبز نگه داشتن آب و خاک کشور و سالم نگه داشتن هوای کشور در آخر لیست اولویت‌های کشور است.
به توصیف این استاد دانشگاه: بیش از ٣٥ نهاد، بنیاد، سازمان و مرکز سالانه برای مسائل فرهنگی کشور و تبلیغات بودجه دارند. جمع بودجه‌ای که این ٣٥ نهاد در سال ١٣٩٣ گرفتند، نزدیک به ٦ هزار میلیارد تومان در حالی که در همان سال کل بودجه محیط زیست کشور با بیش از ٦ هزار محیط‌بان و کارمند چیزی در حدود ١٧٥ میلیارد تومان بود.
اعتماد افزوده: سازمان حفظ محیط زیست با این پول جلوی خشک شدن دریاچه ارومیه را بگیرد؛ رود کارون را که به فاضلاب تبدیل شده احیا کند؛ جلوی هجوم گرد و غبار و ریزگردها را به خوزستان و غرب کشور بگیرد؛ تالاب انزلی را که به لجنزار تبدیل شده احیا کند؛ رودخانه‌های گیلان و مازندران را که فاضلاب شهری و صنعتی شهرهای شمال را به دریای خزر می‌ریزد، بهبود بخشد؛ نگذارد که هوای تهران و دیگر شهرهای بزرگ آلوده شود؛ جلوی آتش گرفتن جنگل‌ها را بگیرد؛ جلوی فرسایش خاک را بگیرد و سایر اقداماتی که کمک به حفظ و حراست از محیط زیست کشور است.
در شب ماه روشن
شهروند با چاپ عکسی از ماه نورانی دیشب که از تهران کدر دیده می شود نوشتته: دیشب اهالی سیاره خاکی، سیمای دیگری از ماه را دیدند؛ قرصی درخشان و بزرگ بر صفحه تاریک آسمان. بدر ماه، ٣٠ درصد نورانی‌تر و ١٤ درصد نزدیک تر از چهره همیشگی اش بود. برای پایتخت نشینان اما اوضاع فرق می کرد. علاوه بر آلودگی نوری که سالهاست ستارگان را از آسمان تهران دور کرده، این بار آلودگی هوا هم مزید بر علت شد، تا هم ستاره ها و هم ابرماهی که همه در انتظارش بودند، نقابی از آلودگی بر چهره داشته باشد.
به نوشته این روزنامه: ماه دیشب، بزرگترین و درخشان‌ترین بود. برای پایتخت نشینان اما ١٨ سال دیگر شاید اگر آلودگی هوا مهلت داد و «گر ماه من بر افکند از رخ نقاب را»، چهره درخشان این ستاره زیباتر به چشم بیاید.
وقایع اتفاقیه در گزارشی همزمان با الودگی های هوا در کشور و همراه با عکسی از تهران که همه جا را تیره و گردآلود نشان می دهد نظر چند هنرمند را در این باره پرسیده و از قول رضا کیانیان بازیگر نوشته:: طبق گفته مشاور وزیر بهداشت، سالانه حدود ۵ هزار نفر به علت آلودگی هوا فقط در تهران می‌میرند! آمار کشته‌شدگان ریزگرد‌های جنوب کشور را هم ندیدم!
در هیچ‌کدام از حملات داعش و طالبان این‌چنین تلفاتی سابقه نداشته و در هیچ عملیات تروریستی‌ای، چنین کشتاری ثبت نشده است. جهان برای چند نفر یا گاهی چند ده نفر کشته در هر عملیات تروریستی عزادار می‌شود. وای بر ما که سالی چند هزار کشته هیچ عکس‌العملی در ما برنمی‌انگیزد.
رامبد جوان، بازیگ دیگر به وقایع اتفاقیه گفته: فکر می‌کردم ترک سیگار، کار مهم و مفیدیه برای سلامتی و اراده، ولی ترک تهران انگار خیلی مهم‌تر و مفیدتره و فردین خلعتبری، آهنگساز بر این گفته افزوده: کاش می‌شد بدون شرح باشد تصویر این شهر. آنچه سخن می‌طلبد ماییم، غباراندود، بى‌شهر و بى‌شرح.
علی شروقی، نویسنده و روزنامه‌نگار به وقایع اتفاقیه گفته: کارخانه‌ها مثل چپق، دود می‌کردند روی کله خانه‌های شهرکی حاشیه شهر. در شهر، برج‌ها را تندتند بالا می‌بردند و قایم می‌کردند لای ورقه‌های زرد و قهوه‌ای دود. باز یکسری دیگر و باز از نو. کلاه‌ها و شال‌ها در هوا معلق بودند و توی هم وول می‌خوردند.
مدرسه ما و مدرسه اینا
منبع تصویر، اعتماد
میترا زمانی در ستون طنز جهان صنعت نوشته: واقعا آدم اعصابش خرد و خاکشیر می‌شود. زمان کودکی ما به علت فقر و عدم استطاعت مالی تا ۳۷متر برف نمی بارید مدرسه تعطیل نمی‌شد! الان هوا خراب می‌شود مدارس تعطیل. دولت بودجه ندارد مدارس پنجشنبه ها تعطیل. ما را جمعه‌ها هم به زور می‌بردند کلاس تقویتی اینها را چهارشنبه به زور از مدرسه می‌ریزند بیرون در را قفل می‌کنند تا شنبه بعد! چه وضعش است؟
به نوشته این طنزنویس: زمان ما سنتی را با صنعتی قاطی می‌کردند می‌شد لواشک می‌دادند می‌خوردیم همانجا سرطان نهفته می‌گرفتیم. الان فقط مانده تغذیه بین کلاسشان را هم از کترینگ بین‌المللی بگیرند! زمان ما چرا از این خبرها نبود؟ قاطعانه به روزنامه پیشنهاد می‌‌کنم یک پرونده برای بازخوانی مدارس زمان کودکی راه بیندازد بخوانیم یک مقدار دلمان برای مظلومیت خودمان بسوزد! خیلی دارد به این بچه‌های الان خوش می‌گذرد! جشن هالووین؟! جان؟!
