بررسی روزنامه‌های صبح دوشنبه تهران - ۲۵ آذر

- نویسنده, مسعود بهنود
- شغل, روزنامه‌نگار
منتشر شده در ۲۵ آذر ۱۳۹۲ - ۱۶ دسامبر ۲۰۱۳

روزنامه‌های امروز صبح تهران ضمن اشاره به پرتاب سفینه‌ای با یک میمون به فضا، بخش‌هایی از مصاحبه سعید حجاریان را با یک خبرگزاری در صفحات خود منعکس کرده و از قول وی نوشته‌اند که حسن روحانی سابقه رفع حصر آیت الله منتظری را دارد، باید فرصت داد تا باز هم چنین کاری را ممکن کند.

مبادا ایران اوکراین شود

جعغر بلوری در یادداشت روز <link type="page"><caption> کیهان </caption><url href="http://www.kayhan.ir/920925/2.htm" platform="highweb"/></link>با تکرار نظر همیشگی این روزنامه که معتقد است در مذاکرات ژنو، دولت برای به دست آوردن چند وعده، امتیازات ویژه داده، نوشته: مراحل بعدی راهی که دولت روحانی بدون توجه به ابعادش، آن را برگزیده به مسائلی چون «حقوق‌بشر»، «تروریزم»، «حقوق اقلیت‌ها» و مانند این‌ها رسانده خواهد شد که تا حدودی هم رسانده شده است.

توضیح تصویر، تیتر و طرح حسین کشتکار در صفحه اول جوان

به نظر این روزنامه تندرو، لزوم آزادی زندانیان حوادث خرداد ۸۸ (که کیهان آنان را فتنه گران می‌خواند) ، لزوم به رسمیت شناخته شدن حقوق بهاییان، لزوم توقف حمایت‌ها از مقاومت حزب‌الله، سوریه، فلسطین از مسایلی است که احتمالا بعدها از سوی غرب با شدت و حدت هرچه تمام‌تر، مطرح و در داخل نیز به بهانه جلوگیری از اعمال تحریم‌های تازه به شکل کاملا رسمی دنبال خواهد شد.

کیهان سپس اظهار نظر کرده که: این‌ها مشابه پروسه‌ای است که این روزها در کشور اوکراین و با طرح شرط آزادی یولیا تیموشنکو، رهبر اپوزیسیون و آخرین نخست‌وزیر نارنجی‌ها، دنبال می‌شود. این رویکرد البته در اوکراین زود جواب داد و دولت آن کشور از مواضع خود در برابر غرب عقب‌نشینی کرد.

در نقطه مقابل این نظر، علی ودایع در سرمقاله <link type="page"><caption> مردم‌سالاری </caption><url href="http://www.mardomsalari.com/Template1/Article.aspx?AID=27210" platform="highweb"/></link>نوشته: هرچه‌قدر وادادگی به غرب مذموم است، بدبینی افراطی و غیرمعقول نیز نکوهیده است. دستگاه دیپلماسی باید حد وسط را نگاه داشته و در تعامل منطقی و از موضع قدرت استراتژیک‌، سیاسی و مردمی جمهوری اسلامی ایران با جهان سخن بگوید. هرگونه لغزش به سمت ضعف یا جنگ طلبی اثراتی نامطلوب در رویه تعامل با غربی‌ها خواهد گذاشت.

سرمقاله مردم‌سالاری هم به اکراین رسیده و نوشته: برخی در ایران ناخواسته قدم در راه مهره‌های کرملین در اوکراین می‌گذارند. موضع‌گیری‌های افراطی این طیف ناخواسته سبب شکل‌گیری طیف‌هایی غرب‌گرا می‌شود. در حالی که عملکرد ناصواب و فساد مالی حامیان روسیه در کی‌یف و قطع یکجانبه روابط با غرب باعث شده که مردم این کشور با پرچم آبی رنگ اتحادیه اروپا خواهان ساقط شدن دولت شوند.

روسیه در ایران چه می‌کند

زینب اسماعیلی در گزارش اصلی <link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=289&pageno=3" platform="highweb"/></link>، مصاحبه‌ای کرده با لورن جاگاریان سفیر روسیه در تهران و از قول وی نوشته: فدراسیون روسیه همیشه مخالف تحریم‌های یکجانبه چه از طرف ایالات‌متحده آمریکا و چه از طرف اتحادیه اروپا بوده‌ است. ما به‌ همراه سفرای کشورهای مختلف تاکید می‌کنیم که تنها راه حل‌وفصل مشکلات به‌وجودآمده، مذاکره و راه‌حل سیاسی است نه اینکه طرفین با زور و تحریم‌های یکجانبه با مشکلات برخورد کنند. من فکر می‌کنم این تحریم‌ها هیچ کمکی به ادامه روند مذاکرات نمی‌کند.

خبرنگار شرق پرسیده:‌ شما فکر می‌کنید توافقی که در ژنو انجام گرفته، توافقی است که با حرکت یکی از اعضا از بین برود؟ به نظر شما این توافق شکننده است؟

Skip پربیننده‌ترین‌ها and continue reading

پربیننده‌ترین‌ها

End of پربیننده‌ترین‌ها

سفیر نظر داده که: ما به‌عنوان یک دیپلمات همیشه باید خوشبین باشیم، نه بدبین. اگر بدبین باشیم باید از دیپلماسی برکنار شویم. ما دیپلمات‌ها، همواره باید تلاش کنیم که هیچ‌کس نتواند کارشکنی کند، باید جلو این اتفاق را بگیریم. باید خیلی تلاش کنیم که بعضی مشکلات که به وجود می‌آید را بتوانیم با رایزنی با دوستان چینی و کشورهای دیگر که عضو ۱+۵ هستند ‌حل کنیم، تا توافقاتی که در ژنو برای شش‌ماه امضا شد، به‌طور کامل اجرا شود.

اما <link type="page"><caption> جعفر هاشمی</caption><url href="http://sharghdaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=289&pageno=1" platform="highweb"/></link> سفیر پیشین ایران در برزیل در مقاله‌ای در همین روزنامه نوشته: روسیه امروزه با توجه به تحولات موجود و تعاملات ایران با غرب می‌خواهد همانند گذشته از «کارت ایران» به نفع خود استفاده کند. باید بدانیم که بدون دادن امتیاز به ایران، استفاده از این کارت میسر نیست.

به نظر این دیپلمات سابق: اصولا روس‌ها از نزدیکی ایران به غرب به‌شدت نگران بوده و همین نگرانی پس از پیشرفت مذاکرات با ۱+۵ باعث شده تا روس‌ها تلاش خود را مضاعف کرده تا ضمن نزدیکی به جمهوری‌اسلامی‌ایران از موقعیت برتر کشورمان به نفع خود سود جویند.

ایستادگی در مقابل فشارها

احمد شیرزاد در مقاله‌ای در <link type="page"><caption> اعتماد </caption><url href="http://www.etemaad.ir/Released/92-09-25/150.htm" platform="highweb"/></link>نوشته: فرآیند مذاکرات ایران و غرب به‌گونه‌ای نیست که در رسانه‌ها تفسیر می‌شود. سران کشور کاملا به این مسائل اشراف دارند و به جزییات تحولات توجه می‌کنند و مطمئنا اگر در این روزها تحولی اساسی در روند توافقات اتفاق ‌افتاده بود، عکس‌العملی جدی از طرف مسئولان ایران و سران نظام مشاهده می‌شد در حالی که این اتفاق نیفتاده است.

به نظر این نماینده اصلاح طلب سابق مجلس: در همه تحولات تاریخی و توافقنامه‌ها از این قبیل اتفاقات رخ داده. نمونه‌اش پایان جنگ با عراق است که وقتی بعد از پذیرش قطعنامه شورای امنیت توسط ایران، باز حملات ادامه یافت عده‌ای معتقد به ادامه جنگ بودند و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی گفت ما در جنگ جدی بودیم در صلح هم جدی هستیم.

به نظر نویسنده مقاله این نکته درسی تاریخی است. به این معنی که اگر طرف مقابل پیمان شکنی می‌کند، ایرانی باید وفای به عهد را پیشه می‌سازد. تا همگان جمهوری اسلامی ایران را کشور و نظامی بشناسند که می‌توان روی حرف و قولش اطمینان کرد.

نویسنده مقاله اعتماد ابراز تاسف کرده که این یکی، دو روز، تندروها به خصوص برخی در مجلس امتحان بدی پس داده‌اند و نشان داده‌اند که اصولا اهل دیپلماسی نیستند و این در حالی است که مخالفان در وضعی قرار گرفته‌اند که حرف‌هایشان انعکاس می‌یابد و مورد توجه قرار می‌گیرد. چرا باید یک ژستی بگیریم که هیچ زمانی جز برنامه و هدف‌مان نبوده است.

علی خرم در مقاله‌ای در <link type="page"><caption> آرمان </caption><url href="http://www.armandaily.ir" platform="highweb"/></link>نوشته: اکنون دولت آمریکا خود پیش‌قراول تفاهم با ایران شده ولی برخی از کارشکنی‌های کنگره آمریکا و احتمال عقیم ماندن تلاش‌های دیپلماتیک برای اجرای توافقنامه ژنو بیمناکند. نه‌تنها دولت‌های روسیه و چین بلکه دولت‌های بریتانیا و آلمان نیز از نقش کنگره آمریکا در نقض تفاهم ژنو ابراز نگرانی کرده‌اند.

سفیر سابق ایران در مقراروپایی سازمان ملل در نهایت در این مقاله نوشته: اکنون این سوال در مقابل مخالفان داخلی مطرح است که آیا این بازی برده در دولت آقای دکتر روحانی کافی نیست که این جناح‌ها روی منافع و امنیت ملی کشور مستقل از دیدگاه جناحی تفاهم کنند تا ایران از مرحله اعتمادسازی عبور کرده و بتواند بدون تحریم‌ها و قطعنامه‌های شورای امنیت از حقوق خود در معاهده عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای برخوردار شود؟

این روزنامه اصرار دارد که: رفتاری آمریکا نشان می‌دهد که آنها عملا با روح مذاکرات میانه‌ای ندارند بلکه برآنند تا از این شرایط برای اجرای اهدافی که سالها به دنبال اجرای آن بوده‌اند گام بردارند. مهمترین مسئله برای غرب برهم زدن فضای وحدت و یکپارچگی ملی است که با سناریوی ایجاد دو دستگی در جامعه میان موافق و مخالف مذاکره با غرب آن را پیگیری می‌کنند.

شبیه به آبادی نیست

شیده لالمی در گزارشی در <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/default/default.aspx?no=173&dn=2&pid=17&rnd=qNtksK&p=&y=92&m=09&d=25" platform="highweb"/></link> نوشته: زیر پای برج‌هایی که طبقات و قیمتشان سر به آسمان می‌زند، سقف‌هایی هست که روی تیرک‌های چوبی سرپا ایستاده‌اند و دیوارهایی که با ملات‌های دست‌ساز بالا رفته‌اند. ۸۰۰ خانه یک یا دو طبقه در کوچه‌های تودرتویی که به حاشیه بزرگراه چمران یا دره اوین منتهی می‌شوند در کنار هم محله‌ای را تشکیل داده‌اند که حالا روی دست شهر مانده است؛ نامش «اسلام‌آباد» است اما شبیه «آبادی» نیست، با خانه‌های کاهگلی و سیمای فرسوده خشت و گلی.

گزارشگر شهروند نوشته: اسلام‌آباد سال‌هاست همین شکل و شمایل را دارد. از همان سال‌های پایانی دهه ۶۰ تا حالا خیلی بزرگتر از اسلام‌آباد دهه ۶۰ است و بیش از یک‌هزار خانوار که در خانه‌های فرسوده روزها و شب‌ها را چوب خط می‌زنند تا به گفته خودشان"روزی از این برزخ دربیایند". این‌جا هرچه هست با همین خانه‌های فرسوده و سیمای آجری، با همین کوچه‌های باریک و شیب‌دار و فاضلابی که از میان کوچه‌هایش به سمت رودخانه اوین جاری است.

به نوشته شهروند: این جا برای ساکنانش «محله» است، هویت دارد، نام و نشان دارد اما برای مدیران و برنامه‌ریزان شهری، آنها که پشت میزهایشان می‌نشینند و برای شهر و مردمانش تصمیم می‌گیرند، اسلام‌آباد یک وصله ناجور است، حلبی‌آبادی است در یکی از مناطق شمالی و مرفه پایتخت که چشم‌انداز توسعه‌نیافته‌اش صورت شهر را خراشیده.

دیداری خارج از کنترل مقامات

به نظر نویسنده این مقاله علاوه بر این ملاقات محل دیدار این هیئت اروپایی با ستوده و پناهی هم از دیگر نکات عجیب و منفی حضور آنان در تهران بوده، چراکه به جای انجام این دیدار در یکی از اماکنی که توسط مسئولان کشورمان تعیین می‌شود، سفارت کشور یونان میزبانی این افراد را به عهده گرفته است تا مطالب رد و بدل شده در این جلسه، از کنترل مقامات دور باشد.

به نظر روزنامه جوان: باید مسئولان پاسخگوی این سؤال باشند که صدور مجوز دیدار هیئت اروپایی با این افراد چه بوده و قرار است چه نفعی از این مسئله عاید کشورمان شود و چرا رسماً به این تحرک مسئله دار برخورد نمی‌کنند؟ و انتظار حداقلی از آقای هاشمی رفسنجانی و جواد ظریف و علی لاریجانی که قرار است در روزهای اخیر با هیئت اروپایی دیدار داشته باشند آن است که دیدار خود با این هیئت را لغو کنند.

احمدی‌نژاد و قانون؟

هجیر تشکری در سرمقاله <link type="page"><caption> ابتکار </caption><url href="http://www.iranpress.ir/ebtekar/Ebtekar/News.aspx?NID=124900" platform="highweb"/></link>با اشاره به رجال مستبدی که بعد از استقرار قانون بدان تن دادند و به قانون پناه بردند این سئوال را مطرح کرده که این روزها محمود احمدی‌نژاد نیز به عنوان متهم در خصوص اتهاماتِ نه چندان مهمی به دادگاه صالح احضارشده، اما در کمال تأسف، کمترین وقعی به احضاریه دادگاه ننهاده است. ماجرا چیست؟ آیا او قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را که همین دیروز، اگرچه بسیار دیرهنگام، خود را مسئول اجرای آن می‌دانست، قبول ندارد؟

سئوال دیگر این است که: آیا رییس دولت سابق، قانون برآمده از مجلس را به هیچ می‌انگارد؟ آیا خود را برتر از قانون و سایر اتباع کشور می‌پندارد؟ آیا به دستگاه عدلیه و منصب قضا بی اعتماد است یا از حضور در محضر قاضیان می‌هراسد؟ آیا دادگاه را صالح به رسیدگی نمی‌داند؟ آیا شکات دعوا را جدی نمی‌گیرد؟ و یا آنکه منتظر است تا او را جلب کنند و بدون تشریفات و تحت الحفظ به مرجع قضایی تسلیم کنند؟

لیونل مسی را هم خریدیم

ایمان پیربرناش در صفحه طنزانه <link type="page"><caption> قانون </caption><url href="http://ghanoondaily.ir/?NPN_Id=322&pageno=12" platform="highweb"/></link>نوشته: شایعه شده بابک زنجانی روز شنبه بدهی دو میلیارد و ۶۰ میلیون یورویی خود را به وزارت نفت پرداخت کرد. خیلی دوست داشتیم عددش را به ریال برایتان بنویسیم ولی حقیقتا ما تا ۱۰ الی ۱۲ رقم بیشتر بلد نیستیم بنویسیم. تبدیل این عدد به ریال شاید از عهده فیثاغورس بربیاید.

طنزنویس اضافه کرده: تا به حال فکر می‌کردیم ثروتمندتر از حسین هدایتی در جهان وجود ندارد. شهرستانی هستیم دیگر. با دلی پاک و ساده و زودباور. چه می‌دانستیم در این جهان هستند کسانی‌که بتوانند دو میلیارد و ۶۰ میلیون یورو پول داشته باشند. فکرش را که می‌کنیم می‌بینیم در این مبلغ، ۶۰ میلیون یوروی آخرش حکم پول خرد را دارد.‌ای اگر این پول خرد را به ما می‌دادند. چه کارها که نمی‌کردیم. اول از همه یک گوشی جی ال ایکس می‌خریدیم که راحت از جیب‌مان در بیاید. بعد می‌رفتیم یک ماشین شاسی بلند می‌خریدیم.

در ادامه طنز قانون آمده: بعد پیکان‌مان را می‌فروختیم و خرج زندگی‌مان را می‌دادیم. در خیابان راه می‌رفتیم و با چک می‌زدیم توی صورت کسانی‌ که به ما نگاه می‌کردند. پولش را می‌دادیم. یک تیم فوتبال می‌خریدیم. اگر آن دو میلیارد یورو را داشتیم لیونل مسی را هم می‌خریدیم، می‌آوردیم می‌نشاندیم روی نیمکت و هاشم بیک‌زاده را می‌گذاشتیم جایش بازی کند. مجبورش می‌کردیم روزی ۳ ساعت بنشیند پای فیس بوک تا جواب مردمی‌که به او توهین می‌کنند را بدهد.