روزنامه های تهران: نامه چهار وزیر سیاسی بود

روزنامه های صبح امروز تهران، سه شنبه ۱۴ مهر در عنوان های صفحه اول خود سخنان رییس جمهور روحانی را منعکس کرده اند که وعده داده بزودی جواب مخالفان برجام هسته ای را بدهد و در عین حال خبر داده اند که صدا و سیما تصویر هاشمی را از مراسمی که وی همراه رهبر جمهوری اسلامی بوده هنگام پخش از تلویزیون حذف کرده است.

ادامه جدال موافق و مخالفان برجام هسته ای بر سر کاری که در مجلس صورت گرفت، انتقاد از عمل شهرداری تهران برای ساختن ماکت صد جسد و قراردادن آن در یک پارک و در محل گذر مردم، و گزارش سومین جلسه دادگاه بابک زنجانی از دیگر مطالب این روزنامه هاست.

جنگ بر سر برجام

حسن بهشتی‌پور در مقاله ای در <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com" platform="highweb"/></link> به بررسی نقایص گزارش کمیسیون برجام مجلس پرداخته و گزارش "کمیسیون برجام" بنا بر گفته نمایندگان عضو، محصول یک روند کارشناسی بوده که مبتنی بر همین نگاه، انتقادات زیادی را متوجه متن برجام نموده است. حال آنکه در حالت کلی می‌توان ده‌ها اشکال را به هر متن حقوقی وارد کرد. بنابراین درباره متن برجام هم به طور طبیعی می‌توان یکسری ایراداتی را مطرح کرد.

این در حالی است که جمع‌بندی گزارش کمیسیون، بدون اشاره به موارد مصداقی، برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ را محصول تلاش امریکا برای تبدیل به ابزاری برای مهار راهبردی ایران و همچنین ایجاد زیرساختی برای نفوذ در کشور در فضای پسابرجام دانسته است. این قضاوت به معنای آن است که ایران خود را مهیا نموده تا زیر سلطه امریکا قرار گیرد. در حالی که واقعیت برجام مبتنی بر چنین ادعایی نیست.

بهتر بود کمیسیون مصداق‌های این برداشت کلی را هم ذکر می‌کرد. البته در برخی موارد به مصداق‌ها اشاره می‌شود اما همان مصداق‌ها دچار اشکال است. به عنوان مثال کمیسیون در مجموع چنین نتیجه گیری کرده است که نظر دولت درباره غیرقابل اصلاح و تفسیر بودن متن برجام و ضرورت پذیرش یا رد آن در قالب فرمول "همه یا هیچ" برای مجلس لازم‌الاجرا نیست و روش‌هایی برای مشروط‌سازی و ارائه تفسیر مختار از آن وجود دارد خب آن روش‌ها کجاست؟ بالاخره این دسته از منتقدان باید بگویند بعد از این همه مطالعه روش‌های مورد نظر آنها کدام است؟

کاظم انبار لویی در سرمقاله <link type="page"><caption> رسالت</caption><url href="http://www.resalat-news.com/Fa/?code=213283" platform="highweb"/></link> نوشته: برجام را چه موافقتنامه، چه قرارداد، چه مقاوله‌نامه و چه عهدنامه بدانیم، متضمن هزینه‌هایی بر دولت و ملت است. چه رئیس جمهور بگوید من امضا نکرده‌ام و چه مجلس آن را حواله به شورای امنیت ملی بدهد، باید در یک جایی هزینه آن احصاء و درآمد آن تقویم شود. وزیر خزانه‌داری آمریکا متولی تحریم‌های اقتصادی سایه به سایه تیم مذاکره‌کننده در متن گفتگوها حضور داشت. اما در تیم مذاکره کننده ما چه قبل از مذاکرات، چه در حین مذاکرات و چه بعد از مذاکرات، نشانی از یک مرجع صلاحیت‌دار مالی برای ارزیابی و بررسی محاسبات هزینه و فایده مذاکرات دیده نشد!

سردبیر این روزنامه جناح راست پرسیده: آیا سازمان‌های نظارتی، خزانه‌داری کل، وزارت اقتصاد و دارایی و بانک مرکزی مخاطب این سئوال نیستند که چه هزینه‌ای کردیم و چه فایده‌ای بردیم؟ مجموعه نقدهایی که از ابتدا تاکنون بر برجام شد، ناظر به ارزیابی‌های سیاسی، حقوقی، نظامی، امنیتی و... بوده است. اما هیچ ارزیابی از این زاویه نشده است که برجام چه خسارات و هزینه‌های مالی داشته است و اگر درآمدی هم از این رهگذر به دست می‌آید ممکن است چه تناسبی با هزینه‌ها داشته باشد؟

سرمقاله رسالت در نهایت به این جا رسیده که: دولت یک حیات چهار ساله دارد. برای هر سال مالی آن در بودجه تصمیم‌گیری می‌کند، آیا برای ۸ یا ۱۰ یا ۲۰ یا ۲۵ ساله که حتی فراتر از مهلت زمانی سند چشم‌انداز است می‌تواند تعهد مالی بدهد؟

دولت و ملت ایران طی دو دهه اخیر میلیاردها دلار و میلیاردها ریال هزینه تاسیسات هسته‌ای کرده است. توافق‌نامه وین چه بر سر این هزینه‌ها آورده است؟ پنج شرکت تابعه سازمان انرژی هسته‌ای میلیاردها دلار از بودجه عمومی هزینه کرده‌اند. با این توافق هزینه‌ استهلاک دارائی‌ها در مجتمع‌های عظیم آب سنگین اراک، فوردو، نطنز، تهران و اصفهان و کاهش مالیت و سرمایه‌گذاری انجام شده در آنها چه می‌شود؟

تشت نوبل از بام غرب افتاد

پوریا عالمی در ستون طنز <link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/75195/تشت-نوبل-از-بام-غرب-افتاد" platform="highweb"/></link> با اشاره به خبرهایی که احتمال انتخاب ظریف و کری را برای دریافت جایزه صلح نوبل مطرح کرده اند احتمال داده که در صورت صحت خبر این اتفاق ها بیفتد: ١٦ نفر خودشان را آتش زدند و گفتند جایزه صلح نوبل به ظریف، دستمزد غرب به اوست که برای اینکه تابلو نشود حقوق ظریف را در جعبه جایزه می‌دهد. همچنین ١٧ نفر اعلام کردند رفتار صلح‌آمیزی را که جایزه صلح بدهند عین اعلان جنگ است. چون از قدیم گفتند منفی در منفی مثبت. از طرفی عده‌ای ١٨نفره با دراندن پیراهن خود شعار دادند چرا صلح‌آمیز جایزه داره، ولی جنگ‌افروز جایزه نداره؟ به‌راستی اگر آتش‌بیاری ما نبود، صلح شما معنی می‌داد؟

به نوشته این طنزنویس: از سوی دیگر ١٩ نفر با امضای طوماری موسوم به "طومار ٩٠ میلیون امضا" گفتند حالا آنها بدهند هر کی داد که شما نباید بگیری. این عده با ندیدبدیدخواندن ظریف سعی در تربیت او کردند. همچنین روزنامه وطنم امروز درد می‌کند تیتر زد: تشت نوبل از بام غرب افتاد. روزنامه کهکشان نوشت: ظریف پیش از آنکه زمخت شود جایزه را باز نکرده پس بفرستد. صادق زیباکلام اما در روزنامه "شرق" تنها راه برون‌رفت از وضعیت را هاشمی‌رفسنجانی معرفی کرد.

مردم خوب می دانند

امیر عباس نخعی در سرمقاله روزنامه <link type="page"><caption> بهار</caption><url href="http://www.bahardaily.ir/fa/Main/Pdf/16/1" platform="highweb"/></link> به بررسی سخنان دیروز رییس جمهور پرداخته که در صفحه اول روزنامه های امروز آمده به ویژه بر آن جا انگشت نهاده که روحانی وعده داده جواب منتقدان برجام را در آینده خواهد داد.

به نوشته سردبیر این روزنامه اصلاح طلب: یکى از موارد خسته کننده براى جامعه همین جملات شعارى یا وعده هایى است که همه چیز را بـه آینده حواله مى دهد، از بهبود مسایل رفاهى و اقتصادى کشور گرفته تا افشاى مسائل سیاسى یا توضیح و پاسخ به آنها. دولت دست کم براى آن دسته از مردم که رأیشان را در صندوق دارد تاکنون عملکرد قابل قبولى داشـته. به سرانجام رساندن مذاکرات هسته اى و بستن این پرونده قطور و پیچیده دستاورد کمى نبود که مردم آن را نفهمند که شما براى پاسخ دادن به منتقدانش به زمان بیشترى نیاز داشته باشید.

به نوشته بهار: مردم کف خیابان و کسانى که چرخ زندگی شان می چرخد خود بهتر مى دانند منتقدان به شما و ظریف، وزیر امورخارجه، از چه باب انتقاد مى کنند. مردم به خوبى مى دانند که شکستن تابوهاى بزرگ به چه پشتوانه مردمى و جرئت اقدامى نیاز دارد کـه در برابـر هتاکان سکوت مى کنند؛ مردم قدر دستاوردهاى برجام را مى دانند که به تجمع کنندگانش رو ترش مى کنند و در بهارستان تنهایشان مى گذارند. اهانت کنندگان به ظریف نیز اندازه و قدرت پایگاهشان را مى دانند که نه از راه گفت وگو که از راه فحش خود را در جامعه مطرح مى کنند. وقت خود و دولتتان را صرف پاسخ دادن به این قشر نکنید و "به موقـع" یعنى همین الان؛ الان موقع پرداختن به کارهاى مهم براى مردم است.

بی قانون و خوانند‌‌‌‌‌‌گان

آیدین سیار سریع به سبک یکی از روزنامه های تندرو <link type="page"><caption> ستونی</caption><url href="http://ghanoondaily.ir/News/61660/به-کاغذ-اکتفا-نکنید%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C،-بنر-بزنید%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C-" platform="highweb"/></link> از نامه خوانندگان به طنز فراهم آورده:

- با سلام خد‌‌‌‌‌‌مت شما و همکاران‌تان بسیار خوشحالیم که آقای روحانی بالاخره حقیقت را پذیرفت و د‌‌‌‌‌‌یروز د‌‌‌‌‌‌ر جمع روستاییان گفت: "مرد‌‌‌‌‌‌م د‌‌‌‌‌‌ر انتخابات آیند‌‌‌‌‌‌ه به خد‌‌‌‌‌‌متگزاران رای می‌د‌‌‌‌‌‌هند‌‌‌‌‌‌". ما هم از اول همین را می‌گفتیم، نمی‌د‌‌‌‌‌‌انیم چرا برخی مقاومت می‌کرد‌‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌‌. (احمد‌‌‌‌‌‌ی نژاد‌‌‌‌‌‌ از تهران)

- ضمن ابراز انزجار از روزنامه هتاک "قانون" و ضمیمه نازل "بی قانون" و آرزوی نابود‌‌‌‌‌‌ی برای د‌‌‌‌‌‌ست اند‌‌‌‌‌‌رکاران آن جرید‌‌‌‌‌‌ه اعلام می‌کنم که هیچ حرفی با آن روزنامه ند‌‌‌‌‌‌ارم و فقط می‌خواستم از این تریبون به همسرم بگویم آب جوش آمد‌‌‌‌‌‌ه، فقط سر راه چای کیسه‌ای بخرد‌‌‌‌‌‌. لعنت بر ایاد‌‌‌‌‌‌ی استکبار، این برنج هم که د‌‌‌‌‌‌م نمی‌کشه، اَه! (یک متحصن روبه‌روی مجلس)

- اعضای د‌‌‌‌‌‌ولت یازد‌‌‌‌‌‌هم و مد‌‌‌‌‌‌عیان اعتد‌‌‌‌‌‌ال و مجریان د‌‌‌‌‌‌یپلماسی خند‌‌‌‌‌‌ه بد‌‌‌‌‌‌انند‌‌‌‌‌‌ ما آن د‌‌‌‌‌‌ستی را که با آمریکا د‌‌‌‌‌‌ست د‌‌‌‌‌‌وستی بد‌‌‌‌‌‌هد‌‌‌‌‌‌ قطع خواهیم کرد‌‌‌‌‌‌. (اد‌‌‌‌‌‌وارد‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌ستقیچی، از بازیگران متعهد‌‌‌‌‌‌ غرب)

- با سلام خد‌‌‌‌‌‌مت شما و همکاران گرامی‌تان می‌خواستم بگویم د‌‌‌‌‌‌یپلماسی لبخند‌‌‌‌‌‌ به جایی نخواهد‌‌‌‌‌‌ رسید‌‌‌‌‌‌. (کفاشیان از تهران)

- آقای ظریف اگر می‌توانند‌‌‌‌‌‌ با من د‌‌‌‌‌‌ست بد‌‌‌‌‌‌هند‌‌‌‌‌‌. (احمد‌‌‌‌‌رضاد‌‌‌‌‌‌ستغیب از جلوی مجلس)

- تا د‌‌‌‌‌‌و سال قبل هیچ کشوری جرأت ند‌‌‌‌‌‌اشت نگاه چپ به ایران کند‌‌‌‌‌‌، معمولا یا از بالا نگاه می‌کرد‌‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌‌ یا اصلا نگاه نمی‌کرد‌‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌‌. اکنون چه شد‌‌‌‌‌‌ه است که د‌‌‌‌‌‌ر د‌‌‌‌‌‌ولت تد‌‌‌‌‌‌بیر و به اصطلاح امید‌‌‌‌‌‌ این نگاه‌ها معنی‌د‌‌‌‌‌‌ار شد‌‌‌‌‌‌ه است؟ این بی احترامی‌ها چه معنایی د‌‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌‌؟ (یک د‌‌‌‌‌‌لواملل: نگران د‌‌‌‌‌‌ر ابعاد‌‌‌‌‌‌ بین المللی)

وضعیت تصمیم گیری ها

مصطفی عابدی در مقاله ای در <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/45345/تحلیل-يك-اتفاق-ساده" platform="highweb"/></link> به ماجرای سوختگی نایب رییس شورای شهر تهران و انتقادهای وی از نحوه رسیدگی به سوختگی وی در بیمارستان ها پرداخته و نوشته: قطعا بسیاری از مسئولین به دلیل داشتن آشنا دچار این مشکلات نمی‌شوند، درحالی‌ که این مشکلات وجود دارد و مردم با آن مواجه هستند. بنابراین نگاه تبعیض‌آمیز ما به تقدم استفاده از امکانات و امتیاز قایل شدن برای اصحاب قدرت در کنار فقدان رسانه‌های آزاد در انعکاس مشکلات مردم و پیگیری آنها، موجب می‌شود که مشکلات مردم نه در سطح عمومی طرح و پیگیری شود و نه در سطح خصوصی و دولتی و همین‌طور بماند.

به نوشته این مقاله: آخرین بند ماجرا جالب‌تر از بقیه است. این‌که به دلیل دچار سوختگی شدن یک عضو محترم شورای شهر، شهردار بر بالین وی حاضر شود و در جا قول همکاری در ساخت یک مرکز تخصصی سوختگی را بدهد. خب اگر این‌طور است می‌توان هر روز قول ساخت یک مرکز درمانی یا آموزشی یا راه یا... را داد. مگر تأسیس و راه‌اندازی یک مرکز درمانی یا آموزشی و... را می‌توان در یک ملاقات چند دقیقه‌ای تصمیم گرفت و قول آن را داد؟ برای ایجاد چنین واحدهایی باید مطالعات لازم صورت گیرد.

نویسنده شهروند با اشاره به محدود بودن منابع مالی و فراوانی نیازها نوشته: وقتی که در یک ملاقات به این سادگی، قول هزینه‌کرد ده‌ها میلیاردی داده می‌شود بدون این‌که طرح آن مطالعه شده باشد، می‌توانیم بگوییم اجرای سایر طرح‌های شهری نیز از همین منطق یا غیرمنطق تبعیت کرده‌اند، و این به منزله ناکارآمدی و نداشتن بهره‌وری اقتصادی در این طرح‌هاست. مگر این‌که بگوییم شهردار در آن دیدار یک قول داده تا خاطری را خوشحال کند. ملاحظه می‌شود که با تحلیل همین یک اتفاق ساده چگونه می‌توانیم ابعاد وضعیت ساختار تصمیم‌گیری و نگاه مدیران و مسئولان به امور و ساخت رسانه‌ای کشور را تحلیل کنیم.

معنای نامه چهار وزیر

یک روز بعد از انتشار نامه چهار وزیر کابینه به رییس جمهور و هشدار درباره در پیش بودن بحران اقتصادی روزنامه های مختلف به تجزیه و تحلیل این نامه و علت نوشتن و افشای آن پرداخته اند. فتح الله آملی در مقاله ای در اطلاعات برداشت خود را از نامه چهار وزیر چنین خلاصه کرده: التماس دعای وزرا برای دخالت رئیس جمهور و تصمیمات حمایتی فوری برای این که به این رکود پایان داده شود.

به نظر نویسنده: از جمله گمانه‌های مطرح یکی این است که چون ۳۵ درصد بازار سرمایه را سهام پتروشیمی‌ها تشکیل می‌دهند درباره خوراک پتروشیمی‌ها تجدیدنظر شود و مجدداً خوراک تقریباً مجانی به آنها داده شود و یا نرخ ارز مبادله‌ای کاهش یابد و یا برای تقویت بازار سرمایه یارانه‌هایی به آنها داده شود تا چون گذشته شاهد رونق در این بازار باشیم. تعجب این است که چرا در این گزارش به چند عامل ایجابی چنین وضعیتی اشاره نشده است. از جمله اینکه چرا مبدأ ارزش‌گذاری بورس دی ماه ۹۲ تعیین شده است؟ کافی است به یک سال قبل از این تاریخ برگردیم. در فاصله زمستان ۹۱ تا پایان تابستان ۹۲ چه وضعیتی در بورس حاکم بود؟

نویسنده مقاله <link type="page"><caption> اطلاعات</caption><url href="http://www.ettelaat.com/etiran/?p=153944" platform="highweb"/></link> در نهایت پرسیده: چه اتفاقی در واحدهای تولیدی و یا عملکرد شرکت‌ها افتاده بود که چنین معجزه‌ای رقم بزند؟ و بورس در فاصله هجده ماه از ۳۵هزار واحد به ۸۸هزار واحد برسد؟ و چرا تیم اقتصادی دولت جدید که به بسیاری از بی‌نظمی ها و بی‌انضباطی‌های گذشته سر و سامان نسبتاً مناسبی بخشیده است نباید در این نامه به ریشه‌های مشکلات ساختاری اقتصاد ایران که موجد بسیاری از این معضلات است اشاره کند.

مسعود یوسفی در سرمقاله فرهیختگان با عنوان نشانه های بازگشت نوشته: از زمان روی کار آمدن دولت حسن روحانی، غلبه نگاه "کاهش تورم" با استفاده از سیاست انقباضی در بازارها و خودداری از بروز "کسری بودجه" مشهود بوده است. دستاورد چنین نگاهی، کاهش نرخ تورم از حدود 35 درصد به حدود 14 درصد است که ظرف 20 ماه به دست آمده است. اما هزینه چنین

سیاستی، انقباض ساختار اقتصادی ایران به‌ویژه در بنگاه‌های تولیدی از یک‌سو و کاهش توان طرف تقاضا از طرف دیگر بوده است.

به نوشته این روزنامه: حالا و در شرایطی که قیمت نفت، به‌عنوان اصلی‌ترین منبع درآمدی دولت، منحنی نزولی را طی می‌کند و پیش‌بینی‌های امیدوارکننده‌ای هم از آینده قیمت‌ها نمی‌شود و در دوره‌ای که دریافت مالیات از بنگاه‌هایی که روزبه‌روز بیشتر در رکود فرو می‌روند کار سختی شده، تغییر نگاه‌ها به آینده شرایط رکود از نامه وزرای اقتصادی به رئیس‌جمهوری مشهود است.

حالا که بخشی از بدنه دولت اعتقاد دارد "سیاست انبساطی" در اقتصاد ایران به منزله ریختن نفت روی آتش تورمی است که هنوز خاموش نشده است، به نظر می‌رسد نخستین اقدامی که می‌تواند جایگزین آن شود، کاهش نرخ سود بانک‌ها باشد.

مقاله <link type="page"><caption> فرهختگان</caption><url href="http://farheekhtegan.ir/?nid=1776&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> بدین جا رسیده که: تا سه ماه دیگر که تحریم‌ها به‌طور کلی برداشته خواهد شد می‌توان پاسخی برای این سوال پیدا کرد که آیا برطرف شدن تهدیدهای سیاسی در اقتصاد کلان می‌تواند قدرت خرید را بالا ببرد و دولت را وادار به خروج از سنگر احتیاطی خود برای خلق پول کند یا اینکه همچنان قرار است تورم تک‌رقمی، نوک پیکان اهداف دولت باشد.

هادی غلامحسینی در شروع گزارشی در روزنامه <link type="page"><caption> جوان</caption><url href="http://javanonline.ir/fa/news/744792" platform="highweb"/></link> نوشته: نامه مشترک چهار وزیر به رئیس‌جمهور و نگرانی آنها از وضعیت اقتصادی کشور، بازتاب وسیعی در داخل و خارج از کشور داشت و در پی این بازتاب‌ها واکنش‌های زیادی هم از سوی افکار عمومی و خصوصی جامعه به این نامه وزرا انجام گرفته، این در حالی است که برخی این نامه را نشانی از ایجاد شکاف در بین کابینه حسن روحانی و از دست رفتن امید در دولت تدبیرو امید تعبیر می‌کنند و برخی دیگر براین باورند در پشت پرده این نامه اهداف سیاسی و اقتصادی وجود دارد

این گزارش از قول احمد توکلی نماینده مجلس نوشته: نوشتن نامه توسط چهار وزیر برای رئیس‌جمهور و انتشار آن از طریق رسانه‌ها دارای جنبه سیاسی است و اهمیت زیادی ندارد. اما موسی غنی‌نژاد کارشناس اقتصادی نامه اخیر چهار وزیر به رئیس‌جمهور را دارای ابهام دانست و گفت: از منظر سیاسی می‌توان گفت چهار وزیری که به رئیس‌جمهور نامه نوشته‌اند در مقام اپوزیسیون به ایفای نقش در هیئت دولت پرداخته‌اند و عملکرد مافوق خود در بخش اقتصاد را زیر سؤال برده‌اند. اینکه وزرای نفت و مسکن و همچنین رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی پای این نامه را امضا نکرده‌اند بر ابهامات می‌افزاید و نشان‌ می‌دهد برخی وزرا تاب اصلاح ساختار اقتصادی کشور را ندارند و می‌خواهند با فشار افکار عمومی دولت را به سمتی ببرند تا سیاست‌های انبساطی در پیش گیرد و با تزریق منابع به طور موقت بخش تولید را راه بیندازد.

به نوشته روزنامه سپاه پاسداران اسدالله عسگراولادی عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی ایران با اشاره به اینکه رئیس‌جمهور باید وضع اضطراری اقتصادی اعلام کند، گفت: اگر مسئله رکود برطرف نشود، اقتصاد کشور زمستان سختی را خواهد داشت حتی برخی از صنایع به مرز ورشکستگی خواهند رفت. وی با بیان اینکه در حال حاضر فقط ۴۰ درصد صنایع کشور فعال هستند،

ماکت جسد در پارک‌ پایتخت

<link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/45296/ماکت-جسد-در-پارک%E2%80%8Cهای-پایتخت" platform="highweb"/></link> در گزارشی نوشته: بسیاری از شهروندان تهرانی که شب گذشته برای پیاده‌روی به بوستان نهج‌البلاغه رفتند با صحنه تکان‌دهنده‌ای مواجه شدند. ده‌ها جسد کفن‌پوش در بخشی از مسیر پارک که به ماکتی از کعبه منتهی می‌شد، چیده شده بود. این روش همدردی با قربانیان منا در یکی از پارک‌های تهران، انتقادات بسیاری را متوجه شهرداری تهران کرده است؛ هر چند در شهرداری کسی مسئولیت این اقدام را نپذیرفته و گفته‌اند یک خیریه بدون هماهنگی چنین برنامه‌ای را در این پارک اجرا کرده است.

به نوشته این گزارش: یک هفته و چند روز پس از حادثه دلخراش منا، ایران هنوز تحت‌تاثیر پیامدهای اجتماعی این اتفاق است. جدا از مجموعه گزارش‌ها و تصویرسازی‌هایی که با موضوع این حادثه انجام شده، دیروز تصویری در یکی از سایت‌های خبری و پس از آن در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که نشان می‌داد، در بوستان نهج‌البلاغه تعداد زیادی ماکت جسد را رو به سمت ماکت کعبه چیده‌اند.

شهروند نوشته: این تصویر در مدت زمانی کوتاه به موضوعی داغ برای بحث و نظر و البته انتقاد از شهرداری تهران تبدیل شد و منتقدان گفتند اگرچه حادثه منا فاجعه‌ای دلخراش بوده که قلب همه ایرانیان را داغدار کرده اما چنین اقدامی در یک فضای عمومی که اتفاقا تعداد زیادی از کودکان همراه خانواده‌هایشان در آن‌جا رفت‌و‌آمد می‌کنند، چه تصویری در ذهن شهروندان باقی می‌گذارد؟