تساوی با سوریه در باتلاق مالزی؛ زمین مسابقه حریف اصلى ایران

در شرایطى که سوریه حریفى آسان براى ایران به شمار مى‌رفت اما شرایط زمین مسابقه کاملا جریان بازى را تغییر داد. کی‌روش سرمربى تیم ملى ایران از همان ابتدا از شرایط زمین و ورزشگاه مسابقه شکایت داشت و به نظر نیز گلایه‌هاى او بىدلیل نبود.

صرفنظر از کیفیت نه چندان مطلوب زمین مسابقه بارندگى بیش از اندازه موجب شده بود تا هیچ یک از دو تیم نتوانند برنامه‌هاى تاکتیکى خود را در زمین پیاده کنند.

در سیستم ١-٣-٢-٤ ایران استفاده از پاس‌هاى کوتاه و بهره‌گیرى از بازیکنان تکنیکى وسرعتى مانند علیرضا جهانبخش و مهدی طارمى از کناره‌ها در اولویت برنامه‌هاى تاکتیکى تیم ایران براى رسیدن به گل بود اما همانطور که اشاره شد شرایط زمین مسابقه این بازیکنان را بی اثر کرده بود. در سوی دیگر سوریه با سیستم ٢-٤-٤ کلاسیک و استفاده از بازى مستقیم و فیزیکى سعى داشت ایران را تحت فشار قرار دهد که تا حدودى نیز موفق بود.

غیبت سردار آزمون که در سرزنى مهارت دارد یکى از دلایل اصلى ضعف خط حمله ایران در این دیدار بود. با توجه به شرایط خاص مسابقه با سوریه، بازى مستقیم و فیزیکى و استفاده از توپ‌هاى بلند مى‌توانست در دقایق پایانى شانس ایران را براى رسیدن به گل بیشتر کند اما کى‌روش دست به ریسک نزد. برای مثال او می‌توانست پژمان منتظری را در کنار جلال حسینی قرار دیده و پورعلی‌گنجی را (با توجه به قدرت سرزنی‌اش) به خط حمله ببرد. کی‌روش ترجیح داد محافظه‌کارتر عمل کند هرچند که تیمش با یازده امتیاز و یک امتیاز اختلاف با کره جنوبى صدرنشین گروه است.

ایران همچنان بخت نخست صعود است و با توجه به شرایط جدول و دیدار خانگى مقابل سوریه، چین و ازبکستان صعود به جام جهانى ٢٠١٨ روسیه چندان دورازدسترس نیست.

لحظه به لحظه با بازی ایران و سوریه

کیفیت بازیکنان ایران در بازى مقابل سوریه:

شماره بازیکنان از ١٠ نشان دهنده تاثیرگذارى آنان در این دیدار است:

سوشا مکانى (٥):

بدون تردید بزرگترین غافلگیرى کى‌روش استفاده از مکانى در درون دروازه بود. مکانى در این دیدار روز سختى نداشت اما در معدود حملات سوریه در خروج از دروازه همچنان متزلزل نشان مى‌داد. مکانى باید از این شرایط نهایت استفاده را کند و یکباردیگر به فوتبال ایران توانایى‌هاى خود را ثابت کند.

جلال حسینى (٧):

بازیکنى کاملا قابل اطمینان که در هر شرایطى توانایى‌هاى فنى خود را نشان مى‌دهد. حسینى در زدن ضربات اول عالى بود و در پوشش مدافع کنارى خود نیز بى‌نقص عمل مى‌کرد. حسینى با قدرت رهبرى و اعتماد به نفس بالاى خود یکى از عوامل اصلى موفقیت‌هاى تیم ملى ایران محسوب می‌شود.

مرتضى پورعلى‌گنجى(٦)

مدافع جوانى که در کنار حسینى زوج موفقى را تشکیل داده است. پورعلى‌گنجى در پوشش‌ها تا حدودى موفق عمل مى‌کند اما انتظار مى‌رفت با قدرت سرزنى اش در ضربات ایستگاهى نقش موثرترى در حملات ایران ایفا کند.

میلاد محمدى(٧)

بازیکن جوانى که در این دیدار در دفاع و حمله نقش پررنگى داشت. ارسال عالى محمدى در دقایق پایانى را جهانبخش به راحتى از دست داد تا روز خوب این بازیکن جوان تکمیل نشود. محمدى هر بازى نسبت به گذشته اعتماد بنفس بیشترى پیدا می‌کند و به طور قطع آینده درخشانى را پیش رو دارد.

رامین رضاىًیان (٥):

در حالیکه انتظار مى‌رفت با توجه به آشنایى رضاییان به شرایط زمین در آن شرایط جوی نقش موثرترى در بازى ایفا کند اما بازى ساکن و نه چندان پرتحرک رضاییان موجب شده بود تا سمت راست ایران بسیار کند و کم اثر باشد. رضاییان مازندرانى است و زمین‌هاى مازندران در آب و هوای بارانی شباهت‌هاى زیادى به زمین مسابقه ایران و سوریه دارد.

سعید عزت‌الهى(٥):

عزت‌الهى نیز مانند رضاییان کاملا با چنین زمین‌هایى آشنایی دارد. عزت‌الهى در سالیانى نه چندان دور در ورزشگاه تختى شهر انزلى در شرایطى کاملا مشابه دیدار امروز بازى مى‌کرد ودر حالیکه انتظار مى‌رفت تاثیر بیشترى درجریان بازى داشته باشد اما کاملا کم رمق و ترسو بازى مى کرد.

امید ابراهیمى(٨):

مرد برتر میدان امید ابراهیمى بود. او با توپ‌گیرى عالى در میانه میدان و حضور همیشگى در جلو خط دفاعى نقش موثرى در استحکام خط دفاعى ایران داشت. ابراهیمى کاملا در اختیار دستورات تاکتیکى تیم بود، موضوعى که در این سال‌هادر دیدارهاى باشگاهى کمتر از او مشاهده مى‌کنیم. ابراهیمى اگر همچنان به این روند ادامه دهد مى‌تواند جایگاه خود را در تیم ملى ثابت کند.

علیرضا جهانبخش(٦):

جهانبخش از بازیکنانى است که شرایط زمین مسابقه کاملا بر نوع بازى‌اش تاثیرگذاشته بود. جهانبخش بازیکنى حرفه‌اى است که انتظار بیشترى از او مى‌رود. جهانبخش سانتر عالى محمدى را در شرایطى از دست داد که حتى بازیکنان نه چندان مطرح نیز مى‌توانستند در این صحنه دروازه حریف را باز کنند.

اشکان دژاگه(٦):

دژاگه کاملا اسیر بازى فیزیکى بازیکنان سوریه شده بود و در حالیکه سعى داشت در فضاهاى بین دو خط دفاعى این تیم صاحب توپ شود اما کمتر در جریان بازى قرار مى‌گرفت. او از شرایط آرمانى دور است و باید هر چه سریع‌تر در شرایط مسابقه قرار گیرد.

مهدى طارمى(٥):

طارمى در تمامى دقایق بازى کم اثر و کم تحرک نشان مى‌داد. طارمى بازیکن سرعتى است که با قدرت حمل توپ خوب خود هر دفاعى را به دردسر مى‌اندازد اما زمین مسابقه حریف اصلى طارمى در این دیدار بود تا این بازیکن روز آرامى را سپرى کند.

کریم انصاری‌فرد(٧):

انصاری‌فرد بسیار آماده و سرحال نشان مى‌داد. حرکات بدون توپ و بازى خوب او در بر هم زدن خط دفاعى سوریه نشان مى‌داد حضور او در فوتبال اروپا همراه با پیشرفت بوده. در بیشتر دقایق بازى به خصوص در نیمه اول انصاری‌فرد در بین مدافعین تنومند سوریه تنها بود و کمتر از سوی هافبک‌هاى ایران حمایت مى‌شد.

رضا قوچان نژاد(٦)

در حالیکه به نظر مى‌رسید قوچان‌نژاد گزینه اصلى خط حمله است اما در نیم ساعت پایانى به میدان آمد و به رغم تحرک فراوانى که داشت نتوانست مشکل گلزنى ایران را برطرف کند. قوچان‌نژاد دردرون محوطه جریمه بسیار خطرناک است اما نوع بازى قوچان ‌نژاد و انصاری‌فرد شبیه یکدیگر است و از بین این دو تنها یک نفر مى‌تواند در ترکیب اصلى حضور داشته باشد.

وحید امیرى(٦)

امیرى در بیست و پنج دقیقه پایانى جایگزین طارمى شد و تا حدودى از طارمى بهتر بود. نوع بازى امیرى موجب شد تا محمدى در حملات دقایق پایانى بیشتر شرکت کند.

عزت الله پورقاز

به دلیل دقایق کمى که درمیدان بود نمى‌توان کیفیت این بازیکن را تعیین کرد اما حضور دریک بازى بین المللى و سنگین، تجربه بسیار خوبى براى او است.