اتهام‌های جنسی قاضی‌القضات آلاباما و نتایج سرسختی‌اش

در بیشتر نقاط دنیا، اتهام تعرض جنسی معمولا اگر منجر به برکناری از موقعیت و دادگاهی شدن نشود، به محبوبیت هم نمی‌انجامد. اما در ایالات متحده آمریکا یک سالی می‌شود که دو مورد نقض آن مشاهده شده است. اولی انتخاب دونالد ترامپ به ریاست جمهوری است و دومی رقابت‌های تصدی پست سنای آمریکا در ایالت آلاباما.

پیش از انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته نواری از صحبت‌های آقای ترامپ منتشر شد که در آن از علاقه وافرش به زنان گفته بود. گفته بود وقتی جذب زنی می‌شود بی‌معطلی او را می‌بوسد، دست می‌برد و اندام‌هایش را لمس می‌کند. در نهایت به اینجا رسیده بود که چون زر دارد پس زور هم در بازو دارد و کسی جلودارش نیست.

این نوار در نهایت منجر نشد که رای‌دهندگان آمریکایی، رقیبش را انتخاب کنند.

حالا به نظر می‌رسد که "روی مور"، نامزد حزب جمهوری‌خواه برای سنای آمریکا در ایالت آلاباما، هم وضعیت مشابهی دارد. او بر سر تصاحب کرسی "جف سشنز" که بعد از تصدی وزارت دادگستری آمریکا از سنا رفت با داگ جونز از حزب دموکرات رقابت می‌کند.

آقای مور که قاضی‌القضات دیوان عالی ایالت آلاباما بوده، از مدعیان حفاظت از اصول مسیحی است.

چند هفته مانده به انتخابات، چند زن در گفت‌وگو با روزنامه واشنگتن‌پست ادعا کردند، در دوره نوجوانی‌اشان، آقای مور به آنها تعرض جنسی کرده است. همچنین در گزارش‌هایی آمده که او به مراکز خرید می‌رفته و دنبال دختران نوجوان راه می‌افتاده، با آنها سر صحبت را باز می‌کرده است. رسانه‌های آمریکایی با صاحبان و کارکنان کسب‌و‌کارهای مراکز خرید صحبت کرده و از آنها نقل کرده‌اند که آن سال‌ها پلیس خواسته بود اگر سر و کله این فرد در مرکز خرید پیدا شد به آنها اطلاع دهند.

آن زمان آقای مور در دادستانی آلاباما کار می‌کرده و مجرد بوده است.

آخرین زنی که پا پیش گذاشته و از تجربیاتش گفته، مدعی است که در چهارده سالگی‌اش بوده آقای مور او را به خانه‌اش برده، لباس‌هایشان را کنده و از دختر خواسته تا بدن او را لمس کند. دختر ممانعت کرده و آقای مور او را به خانه‌اش برگردانده است.

روی مور، همسر و طرفدارانش این اتهام‌ها را رد می‌کنند و می‌گویند این‌ها ساخته رسانه‌ها و رقبای سیاسی‌شان هستند.

فرصت بیان تجربیات همه تلخ

استدلال آقای مور این است که این افراد بعد از سکوتی چهل ساله حالا زبان باز کرده‌اند. پس لابد کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه دارند.

نلی فرنودی، روانشناس، معتقد است که نوجوانان در آن سن و آن دوره تاریخی قدرت و فرصت بیان این حرف‌ها را نداشته‌اند.

بعد از انتشار گزارش روزنامه نیویورک تایمز درباره فهرست بلندبالای تعرض‌های هاروی واینستین، تهیه‌کننده مشهور هالیوود، زنان و مردان بسیاری در آمریکا از تجربیات تلخشان از تعرض‌های جنسی گفتند.

خانم فرنودی می‌گوید این حرکت جمعی به زنان قدرت داده که فرصت بیان ماجراهای زندگی‌شان را داشته باشند.

مراجعانش بارها درباره تجربه‌هایشان از تعرض جنسی به او گفته‌اند. او می‌گوید در بیشتر موارد موقعیت برتر مردان به آنها امکان تعرض می‌دهد. موقعیت برتر در ثروت، سن، مرتبه سازمانی و حتی زور بازوست.

عینک ایدئولوژی با شیشه قرمز، سبز یا سیاه

آنا قریشیان، حقوقدان و دانشجوی دکترای تاریخ، می‌گوید سوءاستفاده از موقعیت در تعرض جنسی سابقه‌اش بیش از این حرف‌هاست، اما "صدایی که زن‌ها (امروز) دارند جدید است" یعنی به قول او "ما برای اولین بار داریم یک طور دیگر به آنها گوش می‌کنیم." برای همین معتقد است که این روند مثبت است؛ حتی اگر روی مور در انتخابات پیروز شود.

باورش شاید سخت باشد اما واقعا امکان انتخاب شدن آقای مور هست. او نه به داد زنانی که متهمش می‌کنند توجهی کرده و نه به فریاد رئیس اکثریت جمهوری‌خواه در سنای آمریکا. نه تنها "میچ مک‌کانل" از او خواسته بود از نامزدی کنار برود، چندین سناتور دیگر هم‌حزبی‌اش و پل رایان، رئیس مجلس نمایندگان، نیز از او خواسته بودند سودای انتخاب شدن را از سر بیرون کند.

آقای مور و هوادارانش، در عوض، پدافندشان را رو به هم‌حزبی‌ها گرفته‌اند و خواهان استعفای آنها از سمت‌هایشان شده‌اند.

آرام حسامی، استاد علوم سیاسی در کالج مونتگومری، می‌گوید کسانی که هنوز طرفدار این نامزدند، با عینک ایدئولوژی به دنیا می‌نگرند: "شما فکر کنید که هر روز عینکی روی چشمتان می‌گذارید که لنزش قرمز، سبز یا سیاه است." یعنی هر روز دنیا را به این رنگ می‌بینید. کسانی که خواسته یا ناخواسته چنین عینکی را بر چشم می‌گذارند "مسائل جنسی و ناموسی، تجاوز و روابط با دختر زیر سن قانونی را رد می‌کنند. و همه اتهام‌ها را صرفا از جنبه سیاسی می‌بینند."

روز جمعه بود که کیلا مور، همسر روی مور، در یک سخنرانی گفت همسرش از گردونه انتخابات کنار نمی‌رود. در نظر او همسرش به سبب دفاع از اصول است که گرفتار این اتهام‌ها شده است. اصول روی مور اینها هستند: حمایت از حق حمل اسلحه، مخالفت با سقط جنین، مبارزه برای پذیرش خداوند، مبارزه برای پس‌گرفتن حق ازدواج همجنس‌گرایان.

سکوت با صدای بلند

برخلاف جمهوری‌خواهانی که در کنگره آمریکا هستند، کاخ سفید چندان مخالفتی با ورود آقای مور به سنا ندارد. "کلی ان کانوی"، از دستیاران آقای ترامپ، می‌گوید برای پیشبرد اهداف جمهوری‌خواهان به رای آقای مور نیاز است و سخنگوی کاخ سفید می‌گوید فقط "اگر اتهام‌ها اثبات شوند" باید انتظار داشت آقای مور کناره‌گیری کند.

دونالد ترامپ هم ساکت است و چیزی نمی‌گوید. در حالی که نسبت به اتهام‌های تعرض سناتور دموکرات، ال فرنکن، واکنش نشان داده و در چند توییت او را چون "فرانکشتاینی" خوانده که به زنان حمله می‌کند. تا به حال دو زن سناتور ال فرنکن را متهم کرده‌اند که به آنها دست‌درازی کرده است.

سکوت آقای ترامپ درباره هم حزبی‌اش و تندی او در مقابل اتهام‌های کم‌و‌بیش مشابه سیاستمدار حزب مقابل، به این باور دامن می‌زند که انگار جز سیاست‌های حزبی چیزی اهمیت ندارد.

برابری در آینده‌ای دور

در فضایی که فشار برای کناره‌گیری هنوز آقای مور را از پا در نیاورده است و حتی امکان دارد که به سناتوری انتخاب شود، چه پیامی برای زنان آمریکایی فرستاده می‌شود؟

پاسخ نلی فرنودی این است: از بین رفتن احساس امنیت زنان. این زنان شاهد بی‌عقوبت ماندن چنان اتهام‌های سنگینی هستند. هرچند بیان این اتهام‌ها از نظر او جنبه مثبتی هم دارد: حالا زنان مقاومت در مقابل چنین رفتارهایی را فرا می‌گیرند.

آنا قریشی از این ماجرا نتیجه می‌گیرد که هنوز بعد از این همه سال تلاش، مشکلات زنان، "حتی در جوامع غربی مانند آمریکا، حل نشده است." او می‌گوید روابط قدرت مردسالارانه فقط حاصل رفتارهای مردان نیست: "بسیاری از زنان هم این رفتارها را بازتولید می‌کنند." او هشدار می‌دهد که باید مراقب بود این رفتارها بازتولید نشوند.

خانم فرنودی هم نگاهش به نسل بعدی و تربیت کودکان است. می‌گوید باید طوری عمل کرد که این کودکان یاد بگیرند دختر و پسر برابرند و باید در مقابل برتری‌جویی جنسیتی بایستند.